Sözleri vurgun gibiydi, bu sefer karaya vuran ceset değil, yosun tutmuş yüreğimdi. Uzak şehrin yasak mültecisiydim, yasak yaşamdan, bir damla özgürlüğün masalına inandırılmıştık, ne kahmanı var bu hikayenin, ne mağduru, diptikilerin yukarıdan haberi yok, yukarıdakilerin diptekilerden, herkes haklı, herkes herkesi, kendi gibi hissediyor. Bir ince bahardan üşütmüş eski bir notanın bestecisi fakat dinleyenleri sağır dinleyici. Ne şairin redifi kaldı üzerimde, ne de divanın kaidesi, bizimkisi serbest ölçünün vurdumduymaz kibirliği. Neek