Sonra bir şey oluyor,
değişiyorsun.
Dünyaya bakışın,
İnsana bakışın,
Eşyaya bakışın değişiyor.
Kelimeleri kısaltıyorsun,
İnsana inanmayı azaltıyorsun,
Eşyaları sadeleştiriyorsun. Kalabalıktan kaçıp,
oluşturduğun minimal hayatı tercih ediyorsun.
Kendi halindeliğin dışında bir hayatı istemiyorsun.
Süsün ardındaki çirkinliği gördüğün için,
gösterişsizliğin çerçevelediği saf güzelliğin peşinden koşuyorsun.
Bir şeyler oluyor ve artık o eski sen olmuyorsun...