Oh, tüm çile ve kahırlar zaman değil miydi, tüm uğraşıp didinmeler, tüm korkular zaman değil miydi? Zaman aşılır aşılmaz, zaman düşüncesi kafadan çıkarılır çıkarılmaz dünyadaki bütün güçlükler, bütün düşmanlıklar silinip gitmiyor mu, yenilgiye uğramıyor muydu?
“ sen de ırmaktan öğrendin mi o gizi, zaman diye bir şey olmadığını?”
.., çocuk Siddharta’ yı genç Siddharta’dan ve yaşlı Siddharta’dan ayıran bir gölgeydi yalnızca, gerçek bir şey değildi.
“Dinlemeyi öğreniyordu en başta, sessiz bir yürekle, bekleyen, dışa açık bir ruhla, içinde tutkulara, isteklere kulak vermeyi öğreniyordu , yargılara , görüş ve düşüncelere yer vermeden.”