Hayatta kalmak düştüğümüz dikenli bahçede kanayarak dolaşmak değil mi zaten? sonunda öleceğini bilerek yaşamaya çalışan bütün faniler aynı tekilsiz yolu adımlıyor. Neye elimizi atsak yetim neye dokunsak tedirgin ne yapsak eksiğiz. hepimiz öyleyiz.Bize vaad edilmiş bi yarın yok. Neşemizi gücümüzü toplayıp yaşayacağız Düşe Kalka güle ağlaya şefkatimizi kendimizden, merhametimizi birbirimizden, sakınmadan sevaplarımıza günahlarımızla hatalarımızla hem dünyada kalıp hem de hayattan kaçamayız bunu kendimize yapamayız.