“Yüz kez kendimi öldürmek istedim, ama hayatı seviyordum.Bu gülünç zayıflık belki en bahtsız eğilimlerimizden biridir;çünkü sürekli yere atmak istediğimiz bir yükü ara vermeden taşımayı istemek kadar aptalca bir şey var mı? Varlığımızdan tiksinirken varlığımıza tutunmaktan, kalbimizi yiyene kadar bizi tüketen yılanı okşamaktan daha saçma bir şey var mı?”
İnsanların biraz olsun doğayı bozmuş olmaları gerek,çünkü kurt olarak doğmadılar ama kurt oluverdiler. Tanrı onlara ne yirmi dörtlük top ne de süngü verdi,oysa onlar öldürmek için top ve süngü yaptılar. Buna iflas edenleri ve alacaklıları korkutmak için iflas edenlerin mallarına el koyan adaleti de ekleyebilirim