Daha önce dinlediğim Kemal Sayar ve Sadettin Oktenin konuşmalarının kaleme alındığı bir kitap olmuş. Dinlemek ile okumak tabi farklı şeyler. Okudukça daha çok içine giriyorsunuz. Konuşma dili ile yazılmış. Çok fazla etkilendim mi desem hayır. Ama boş bir kitap mı asla değil. Tanıdığın bildiğin bir yolda yürümek gibiydi .sanırım bu şekilde olmasında daha önce dinlediğim şeylerin etkisi de vardı. Modernize, batı , islam ,Gazze ve bir Müslümanın hayattaki duruşu ile ilgili tavsiye ,teselli niteliğinde bir kitaptı. Yalnızca bu yazarlardan aldığım sürekli Batı kelimesinin sıkça geçmesi rahatsız edici . Bir düşünceleri var belli ki insanların beni radyo programlarını dinlerken de fark ediyorum . Sürekli ondan dem vuruluyor . Geçmişimizim ne kadar parlak ve örnek alınası olduğu, batı dünyasının ne kadar kötü olduğu şeklinde söylemleri çok fazla mevcut . Ben bu konuda tamamen onlar gibi düşünmüyorum. Birilerinin yüceltildıği yerde birileri tabi ki daha aşağıda olacak . Bu bir savunma ama gerceklik oyle değildir hayat siyah beyazlardan ibaret değildir. İster Osmanlı olsun ,ister siyaset partisi, ister ise batı. Daha gerçekçi ve ideolojisi olmayan bir taraftan bakılabilinir. Bu yazarlardan hissettiğim ise bir tarafgirlik ve bir ideoloji ye olan yakınlık kucaklayamama , bir cenahtan olma hali . Eğrisi ve doğrusu ile bende kalan manalar bunlar oldu .