Kişilik gelişimi kuramında kendini geliştirmeye ve kendini aramaya, iç gözlem ve meditasyona yer verilmesi gerekir. Gelişimin ileri aşamalarında kişi temelde yalnızdır ve kendinden destek alması gerekir.
Nasıl tüm ağaçların güneşe, suya ve çevreden edinecekleri besinlere gereksinimi varsa tüm insanlar da kendi çevrelerinden
edinecekleri güvenliğe, sevgiye ve statüye gereksinim duyarlar.Bununla birlikte gerçek kişiliğin gelişmesi bu yaygın gereksinimlerin giderilmesiyle başlar ve her ağaç, her insan bu gereklilikleri kendi amaçları doğrultusunda, kendi tarzında, kendine özgü bir şekilde kullanmaya başlar. Bu durumda gelişim dışsal olmaktan çok içsel koşullarla belirlenir.
Arzu ve heyecanda aşamalı ve kararlı bir tırmanış gerçekleşir, başarı ve tamamlanma anında doruğa ulaşır. Arzu, heyecan ve hazzın doruğa ulaştığı noktadan gerilimin azaldığı ve güdülenmenin bittiği bir vadiye düşülür.
Gelişime güdülenmiş insanlar yaşamı genelde ve
hemen hemen tüm yanlarıyla severken, diğer pek çoğu yalnızca utku ve başarı anlarını ya da en üst, doruk deneyimleri sevmektedir