Yiğit Arat
@yigitstaz
Nihil
Sinop/Mağusa
5 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Akış süper, anlatılar, yer yer metaforlar; cidden okuyucuyu kitaba bağlayan ve çeken cinsten ama sonundan bir b0k anladıysam taş olayım yani 3-4 kere kontrol ettim sayfa mı eksik bir şey mi atladım diye, bu kadın nereye gitti? ne oldu? Yani arıza bende diye düşünüyorum diğer reviewlere de göz atacağım umarım ben yakalayamamışımdır.
Reklam
370’e kadar
Puan vermedi
Martin’in yazdıklarına karşı olgunlaşması ve araçtan ziyade amaç olarak görmeye başlaması beni mutlu etti. Fakat benim için bu kadar tembelce okuduğum bu kitaptaki en büyük gelişme şu anda Brissenden; muhteşem bir adam, ölüme bile gidilecek bir karakter. Martin’e hayatının her noktasında etki eden ve bunu misliyle hak eden bir karakter.
Ruth konusunda da arasındaki bağların gittikçe zayıflaması - daha da zayıflayacak gibi geliyor - ve Martin’in bundan tahminimden az etkilenmesi şuanlık biraz ters köşe. Ama, aşk bahanesidir şiirin.
Son 100 sayfa falan kaldı bu kadar yavaş okumamda edebi kimliğimden uzaklaşmam etki gösteriyor bir de biri kitabın sonunu söyledi ve kitap okuduğum ilk Amerikan romanı diye biliyorum Fransız edebiyatındaki çekicilik halen yok. 2 gün içinde bitirmek dileğiyle.
150ye kadar falan
Ruth’un Martin’in çarkına çubuk sokmuş olması yani onu matrixten çıkarıp edebiyatla tanıştırması çok güzel Martin açısından ama Martin’in döneminin kapitalist oyunlarından birine kapılıp edebiyatı kendince sanayileştirmesi hem bana göre yanlış hem de ileride ona sorun olacağını düşünüyorum -Ruth’a okuturken öyle değildi ama adam para kazanabileceği için yazıyor sırf-. Ruth’a olan bakışı çok insancıl “kadın 1” olarak tanımlayabileceğim bir erkeğe ruhsal olarak ilk dokunan karşı cins/partner ve yavaş yavaş Martin’in ideal kadın algısını Ruth’u base alarak yaratması güzel bir olay.