Size hayatın karanlık olduğu söylendi ve yorgun halinizle, yorgun olanların söylediğin tekrarladınız. Ben diyorum ki hayat bir itki olmadığı müddetçe sahiden de karanlıktır,
Ve bilgi yoksa bütün itkiler kördür.
Tüm bilgi beyhudedir işin olmadığı yerde,
Ve işin içi boştur, sevgi yoksa.
Başkalarından erken ölecektim, orası aşikardı. Ama herkesin bildiği gibi, hayat yaşamaya değmez...Ha bugün olmuş, ha yirmi yıl sonra, neticede ölen yine ben olacaktım. Bu noktada, akıl yürütmemde beni biraz huzursuz eden, yirmi yıl daha yaşamak fikrinin kalbimi dehşetli bir hop ettirmesiydi. Ama bu hissi bastırmak için tek yapabildiğim, yirmi yıl sonra yine o gün gelip çattığında, düşüncelerimin ne olacağını hayal etmekti.