O Sancta simplicitas! Nasıl da tuhaf bir basitleştirilmişlik ve sahteleştirilmişlik içinde yaşıyor insan! Bu mucizeye Bir kez gözünü diken, şaşırmaya doymaz! Etrafımızdaki her şeyi aydınlık ve açık, kolay ve basit kıldık ünlem duyularımıza yüzeysel olan her şey için bir serbest geçiş kartı, düşüncemizi kasıtlı sıçramalar ve yanlış çıkarımlar için tanrısal bir hırs vermeyi nasıl da becerdik! - daha en başından beri nasıl da bildik cahilliğimizi korumayı, yaşamın anlaşılmaz bir özgürlüğünü, kaygısızlığını, tedbirsizliğini, içtenliğini, neşesini: yaşamın kendisini tadabilmek için!..
"...en değerli seylerin başka, kendilerine özgü kökenlerinin olması gerekir-bu fani, baştan çıkarıcı, aldatıcı, adi dünyadan, bu kuruntu ve hırs karmaşasından türetilemezler!"