Ama yine de insan acıya dayanabilir,
gündüzleri kaygılı gönülle ağlayıp uyuyabilse geceleri,
çünkü uyku bir örttü mü gözkapaklarını insanın
unutturur iyiyi de kötüyü de, her şeyi.
Yeryüzünde yürüyen ve soluk alan yaratıklar arasında insandan daha güçsüz bir yaratık beslemez toprak ana.
Tanrılar ona sağlığını ve mutluluğunu bağışlar, o da artık benim başıma hiçbir dert gelmez, der, ama mutlu tanrılar ona acılardan pay verince de, dayanamaz, nedir der bu başıma gelen,oysa şu yeryüzünde yaşayan insanların kafasındaki ne,insanların, tanrıların babası Zeus her gün ne koyarsa o.
İnsanlar arasında ben de mutlu sayılırdım bir zamanlar, ama gücüme güvendim, delilikler yaptım akla gelmedik, üstelik hem babama güvendim, hem kardeşlerime. İşte bu yüzden, doğruluktan hiç ayrılmamalı derim,tanrılar ne verirse şükretmeli ses çıkarmadan.