Aşkın her halini dillendirmekteki muvaffakiyeti tartışılmaz da olsa Nazım'ı "aşk şairi"kimliği ile sınırlandırmak belki de onun sanatına yapılabilecek en büyük haksızlık .
Bak, göreceksin bende başladığını güzün:
Ayaza karşı titrer dallardaki yapraklar ,
Sararır tek tük kalır,düşerler bütün bütün;
Kuş sesleri kesilmiş ,yıkık boş tapınaklar.
Bak, göreceksin bende alacakaranlığı:
Nasıl güneş batıdan solgun solgun gidince
Kefen örten eliyle ezerse her ışığı
Ölümün kan kardeşi kapkara çirkin gece.
Bak, göreceksin bende ateşin korları var:
Genç ve dinç günlerinden kalma küller üstünde
Ölüm döşeğindeymiş gibi fersiz yatarlar;
Eceline ermiştir ateş kendi gücünde.
Senin bunları görmen artıracak sevgini,
Ayrılık yakın diye çok seveceksin beni.
Çünkü onunla olmak böyleydi. Kanatları olsun ya da olmasın, gökyüzünde savrulmak gibi bir histi. Ne zaman yükseleceğini ne zaman yerin dibini boylayacağını bilmeyeceğin kadar tekinsiz duyguların ev sahibiydi.