Yapması gerekenlere o kadar odaklanmışlar ki nasıl yapacaklarının kendi ellerinde olduğunun farkında değiller . Bir yere varan bir sürü yol vardır ama sırf birisi bir yoldan gitti diye hepsi o yola üşüşüyor. Durup başka bir yol var mı diye düşünmüyorlar. Şehre sığmamalarına şaşmamalı, kim sadece tabela orayı gösteriyor diye tek bir yön olduğuna inanır ki ?
Hep bir koşturmaca vardır. Kimse nereye varacağını bilmez ama herkes yarış içindedir. Sorsan hiçbirimiz bitiş çizgisinin nerede olduğunu bilmeyiz bile. Bir bitiş çizgisi olduğunu bile sanmıyorum. Sadece hareket etme ihtiyacı. Bazen de aksi. Herkes koşarken durma ihtiyacı. Yere düşme ihtiyacı. Bazen kendini bırakma. Ama bırakan sadece sen olursun. Koşmaya devam eder diğerleri. Yanından geçip gider. Durup el uzatmaya ne vakti ne hali olur.
İnsanlar okunmamış birer kitaptır. En basitleri hakkındaki hükmü bile tamamının okunmasına bırakmalı. Biraz derince olanların ise, iyice okunduktan sonra üzerinde az veya çok düşünmek lâzım.
Kalbin benim olsun diyorum, çünkü mukadder...
Cismin sana yetmez mi? Çabuk kalbini sök, ver!
Yoktur öte alemde de kurtulmaya bir yer!
Mutlak seveceksin beni , bundan kaçamazsın...