kendi/âlemi (@yldrmsngl25) Yorumları

Yeni manzaraları görme hissi insanı gafletten uyandırıyor minvalinde bir yazı okumuştum. Bu yazı nedense bu yıl İstanbul’da manzaramdaki cansız varlıkların hayretini değil de baktığımda hayrete düştüğüm akıl sahibi insanların gafletine düşürdü.Belkide dikkatim buna celb etti. Şehir öyle bir hal almış ki, görmem gereken yerlere nazaran görmemem gereken manzaralar daha fazla zuhur etmiş. En kötüsüde bu duruma sanırım herkes alışmış ve yabancılık çeken ben sükutumda kimi zaman hüsnüzan kimi zaman buğz etmekten başka bişey yapamadım. Ne yapmamalıydım ya da ne yapmalıydım. Çünkü öyle bir çağa denk geldik ki insanlara nasihat vermek dahi yanlış anlaşılıp farklı tepkilere sebebiyet verebiliyor. Şu zamanda sanırım yaşadığın hayat davanı en iyi temsil edecek bir tebliğdir. Ben doğu illerinde büyüdüğüm için mi bana garip geldi yoksa dinin emirleri burda çok mu garip kalmıştı,anlayamadım. Sahipsiz bırakılan dinin garip insanı… Daha önce bir kaç defa daha gelmiştim nedense böyle hissetmemiştim belki mevsimsel bir manzara diye düşündüm. Ama hangi çağın mevsimi islamdan uzaktır ki… Ve hangi çağın güneşi islam emri ile doğmaz. Asra islamın idrakini okutamayan insanın tercih ettiği ve şehrin silüetine inen çıplaklık. Hadlere riayet edilmeyen bir hal. Kınayıcı bir tavır değil aslında yazmak istediğim belki dini bir vazife ifsat ediliyordu ama toplum ahlakıda iffetten yoksun ve ifşa edilir bir halde… Burda ailenin ve doğduğun şehirin ehemmiyetimi daha çok anladım. Ve her şehrin ve her insanın kendi şahsiyetine münhasır bir duaya ihtiyacı olduğu kanısına vardım ve buna çoğu zaman bizzat şahsın kendisi değilde dışardan bir gözlemci sanki daha iyi karar veriyor gibi hissettim… İstanbul kendi hakikatine ve değerlerine yabancılaşmanın zirvesinde olup, Kendimce bu şehre ona gönül gözüyle

Hfz. Şeyma isimli okura yanıt verildi

kendi/âlemi

Yazımın özeti olmuş yorumunuz İnsan yoru(lu)yor bu şehirde. Gri renk aslında kıymetlidir dönüşümün ve değişimin rengidir. Çünkü burda bir arada kalınmışlık bir ikilem vardır ne ak ne kara, Bu belirsizlik bir kavuşmaya ya da ayrılmaya hazırlanan nasip gibi… Üstadın grisi de sıbgatullah boyasından yoksun olan şehrin, kara habercisi… İstanbul arzına griye tevekkül tamlamasını ekleyen bir nesil temenni ediyorum. Gönülden bir yazı neşemizi artırır teşekkür ederim hocam.🌾🌱

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Ters Köşe Final Sevenler Buraya!

Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!

kendi/âlemi

@yldrmsngl25·

El Fettah /Neyin açılmasını istiyorsak en hayırlı biçimde açan

Bedenin en temel ihtiyaçlarını karşılayamamakta ruhun huzursuzluğuna çare bulamamak bizi getirip Fettah’ın huzuruna bırakır.

Kitabı okuyor

99 Esma Sonsuz Mana Fatma Bayram

kendi/âlemi

“Siz Kuran’ı mehcur bıraktığınız için çözümsüz kaldınız.” Siz kapıları açtırmak için gönlünüzü koyamadınız… “Kimi insanlar kötülüğe kapalı, hayra açıktırlar. Kimi insanlar da kötülüğe açık, iyiliğe kapalıdırlar. Allah’ın hayır anahtarlarını eline verdiği kimseye ne mutlu! Allah’ın kötülük anahtarlarını eline verdiği kimseye de ne yazık.” (İbn-i Mâce, 237)

SeyyahGurme

@Seyyahgurme·

Vitrin Esareti ve Şahsiyet Buhranı

Yazılarım uzun ve sıkıcıdır, arka fonda çalsın youtu.be/U8oLGWSDVsE?si=... Ben meselelere hendese ilminin verdiği düşünme sistematiğiyle önce konuyu anlama, derinleştirme, tahlil etme, tetkik etme, fayda zarar analizi, hasar tespiti ve nihayetinde çözüm önerileri sunarak ilerleyeceğim. Modern insan, varoluşsal zeminini yitirdikçe siber mecraların yapay vitrinlerinde kendine sahte bir cennet inşa etme yarışına girişmiştir. görünüyorsam varım yanılgısıyla şekillenen bu yeni dünya düzeni, insanın fıtri istikametini kaybetmesinden doğan dehşetli bir performans kaygısını ve modern bir riyakarlık buhranını beraberinde getirmektedir. En mutlu anların, en şık kıyafetlerin ve derinliği hazmedilmemiş entelektüel alıntıların sergilendiği bu dijital panayırda, insanlık kendi gerçeğine yabancılaşmaktadır. Oysa hakiki samimiyet; insanın zayıflığıyla, acziyetiyle, kusuruyla ve yaralarıyla barışık olmasıyla var olur. Yaraların gizlenip sadece kurgulanmış başarıların yarıştırıldığı bu çağda, samimiyet erişilmez bir lüks haline gelmiş, kimse gerçek halini göstermeye cesaret edemediği için de kitleler derin bir anlaşılamama sızısıyla baş başa kalmıştır. Bu marazi tabloyu ve ruhsal yarılmayı tahlil ederken Furkan-ı Hakim’I esas kaynak olarak almak elzemdir. Bilin ki dünya hayatı ancak bir oyun, bir eğlence, bir süs ve aranızda bir övünme yarışıdır. Ayet-i kerimenin açıkça ihtar ettiği bu mahiyet, insanın dijital ekranlarda sergilediği cafcaflı ama içi boş tasannu hayatının tam bir tasviridir. İnsanın dış dünyaya sunduğu mükemmeliyetçilik maskesi, Fahr-i Kainat Efendimiz’in (sav) Allah sizin suretlerinize ve mallarınıza bakmaz, fakat kalplerinize ve amellerinize bakar. bu nebevi ihtarı, hakiki kıymetin dış görünüşte, takipçi sayılarında yahut vitrinlerdeki

Esra Nevi Şahıs Hanım

@Fani_biri

·

İnsanlar artık vitrinlerde yaşıyor. En mutlu anlar, en şık kıyafetler, en entelektüel alıntılar hep sergilenmek için. Bu kadar "görünür" olma çabası, insanı derin bir performans kaygısına sürüklüyor. Herkes birbirinin sadece "en iyi versiyonunu" görüyor. Oysa samimiyet, insanın zayıflığıyla, kusuruyla, yarasıyla var olur. Yaralarımızı gizleyip sadece başarılarımızı yarıştırdığımız bir dünyada, samimiyet bir lüks haline geldi. İnsanlar anlaşılmadıklarını hissediyor çünkü kimse gerçek halini göstermeye cesaret edemiyor

Duygu ve Düşünce

SeyyahGurme isimli okura yanıt verildi

kendi/âlemi

SeyyahGurme evet haklısınız muradlar bir lafızlar farklı. Elbette bütün yükü toprağa atfetmek doğru değil,nice çiçekler kör bir bahçivanın elinde solmuştur. Bilinen bir gerçektir ki “gülü sevmeye makasla giderler.”

Takip Önerileri

SeyyahGurme

@Seyyahgurme·

Vitrin Esareti ve Şahsiyet Buhranı

Yazılarım uzun ve sıkıcıdır, arka fonda çalsın youtu.be/U8oLGWSDVsE?si=... Ben meselelere hendese ilminin verdiği düşünme sistematiğiyle önce konuyu anlama, derinleştirme, tahlil etme, tetkik etme, fayda zarar analizi, hasar tespiti ve nihayetinde çözüm önerileri sunarak ilerleyeceğim. Modern insan, varoluşsal zeminini yitirdikçe siber mecraların yapay vitrinlerinde kendine sahte bir cennet inşa etme yarışına girişmiştir. görünüyorsam varım yanılgısıyla şekillenen bu yeni dünya düzeni, insanın fıtri istikametini kaybetmesinden doğan dehşetli bir performans kaygısını ve modern bir riyakarlık buhranını beraberinde getirmektedir. En mutlu anların, en şık kıyafetlerin ve derinliği hazmedilmemiş entelektüel alıntıların sergilendiği bu dijital panayırda, insanlık kendi gerçeğine yabancılaşmaktadır. Oysa hakiki samimiyet; insanın zayıflığıyla, acziyetiyle, kusuruyla ve yaralarıyla barışık olmasıyla var olur. Yaraların gizlenip sadece kurgulanmış başarıların yarıştırıldığı bu çağda, samimiyet erişilmez bir lüks haline gelmiş, kimse gerçek halini göstermeye cesaret edemediği için de kitleler derin bir anlaşılamama sızısıyla baş başa kalmıştır. Bu marazi tabloyu ve ruhsal yarılmayı tahlil ederken Furkan-ı Hakim’I esas kaynak olarak almak elzemdir. Bilin ki dünya hayatı ancak bir oyun, bir eğlence, bir süs ve aranızda bir övünme yarışıdır. Ayet-i kerimenin açıkça ihtar ettiği bu mahiyet, insanın dijital ekranlarda sergilediği cafcaflı ama içi boş tasannu hayatının tam bir tasviridir. İnsanın dış dünyaya sunduğu mükemmeliyetçilik maskesi, Fahr-i Kainat Efendimiz’in (sav) Allah sizin suretlerinize ve mallarınıza bakmaz, fakat kalplerinize ve amellerinize bakar. bu nebevi ihtarı, hakiki kıymetin dış görünüşte, takipçi sayılarında yahut vitrinlerdeki

Esra Nevi Şahıs Hanım

@Fani_biri

·

İnsanlar artık vitrinlerde yaşıyor. En mutlu anlar, en şık kıyafetler, en entelektüel alıntılar hep sergilenmek için. Bu kadar "görünür" olma çabası, insanı derin bir performans kaygısına sürüklüyor. Herkes birbirinin sadece "en iyi versiyonunu" görüyor. Oysa samimiyet, insanın zayıflığıyla, kusuruyla, yarasıyla var olur. Yaralarımızı gizleyip sadece başarılarımızı yarıştırdığımız bir dünyada, samimiyet bir lüks haline geldi. İnsanlar anlaşılmadıklarını hissediyor çünkü kimse gerçek halini göstermeye cesaret edemiyor

Duygu ve Düşünce

SeyyahGurme isimli okura yanıt verildi

kendi/âlemi

SeyyahGurme Bakış açınızdaki vitrin anlayışına bir itirazım yok.Aslında bahsettiğim bunu beğenilme arzusu ile görünür kılma çabası işine götürenlere, Allah için yapılan işte hem onun rızasını kazanmak hem başkalarının beğenisini alma niyeti, buna dair bir hadis okumuştum “Allah her türlü ortaklıktan müstağnidir her kim yaptığı işe beni başkasına ortak ederse kendi hissemi ona devrederim.” diye Okuyunca çok etkilenmiştim. İnsanın niyeti Allah’la kendi arasında olunca ihlasında sıkıntı olmuyor mesele vitrine taşıdı mı başlıyor, bunu zedelemeden vitrininde görünür kılana ne mutlu.Sizinde bahsettiğiniz gibi bunu hal diliyle yani kendi ikliminde arzda görünür kılmak ve bunu “Mevladan al mevlaya ver “duruşuyla yansıtmak. Toprağa dair Cahit zarifoğlunun bir sözünü eklemek isterim “Onca sevgiye rağmen kalbi filizlenmemişse, toprağı sen değilsindir.” Maalesef sanal mecra bu uyumsuzluğu insanlara çok sunuyor.Öyle ki bu uyum yada uyumsuzluk süreci satırın parmak alıntılarıyla değil sadrın güçlü kolunları olan sabır ve tevekkül harçları ile anlaşılacaktır.

SeyyahGurme

@Seyyahgurme·

Vitrin Esareti ve Şahsiyet Buhranı

Yazılarım uzun ve sıkıcıdır, arka fonda çalsın youtu.be/U8oLGWSDVsE?si=... Ben meselelere hendese ilminin verdiği düşünme sistematiğiyle önce konuyu anlama, derinleştirme, tahlil etme, tetkik etme, fayda zarar analizi, hasar tespiti ve nihayetinde çözüm önerileri sunarak ilerleyeceğim. Modern insan, varoluşsal zeminini yitirdikçe siber mecraların yapay vitrinlerinde kendine sahte bir cennet inşa etme yarışına girişmiştir. görünüyorsam varım yanılgısıyla şekillenen bu yeni dünya düzeni, insanın fıtri istikametini kaybetmesinden doğan dehşetli bir performans kaygısını ve modern bir riyakarlık buhranını beraberinde getirmektedir. En mutlu anların, en şık kıyafetlerin ve derinliği hazmedilmemiş entelektüel alıntıların sergilendiği bu dijital panayırda, insanlık kendi gerçeğine yabancılaşmaktadır. Oysa hakiki samimiyet; insanın zayıflığıyla, acziyetiyle, kusuruyla ve yaralarıyla barışık olmasıyla var olur. Yaraların gizlenip sadece kurgulanmış başarıların yarıştırıldığı bu çağda, samimiyet erişilmez bir lüks haline gelmiş, kimse gerçek halini göstermeye cesaret edemediği için de kitleler derin bir anlaşılamama sızısıyla baş başa kalmıştır. Bu marazi tabloyu ve ruhsal yarılmayı tahlil ederken Furkan-ı Hakim’I esas kaynak olarak almak elzemdir. Bilin ki dünya hayatı ancak bir oyun, bir eğlence, bir süs ve aranızda bir övünme yarışıdır. Ayet-i kerimenin açıkça ihtar ettiği bu mahiyet, insanın dijital ekranlarda sergilediği cafcaflı ama içi boş tasannu hayatının tam bir tasviridir. İnsanın dış dünyaya sunduğu mükemmeliyetçilik maskesi, Fahr-i Kainat Efendimiz’in (sav) Allah sizin suretlerinize ve mallarınıza bakmaz, fakat kalplerinize ve amellerinize bakar. bu nebevi ihtarı, hakiki kıymetin dış görünüşte, takipçi sayılarında yahut vitrinlerdeki

Esra Nevi Şahıs Hanım

@Fani_biri

·

İnsanlar artık vitrinlerde yaşıyor. En mutlu anlar, en şık kıyafetler, en entelektüel alıntılar hep sergilenmek için. Bu kadar "görünür" olma çabası, insanı derin bir performans kaygısına sürüklüyor. Herkes birbirinin sadece "en iyi versiyonunu" görüyor. Oysa samimiyet, insanın zayıflığıyla, kusuruyla, yarasıyla var olur. Yaralarımızı gizleyip sadece başarılarımızı yarıştırdığımız bir dünyada, samimiyet bir lüks haline geldi. İnsanlar anlaşılmadıklarını hissediyor çünkü kimse gerçek halini göstermeye cesaret edemiyor

Duygu ve Düşünce

SeyyahGurme isimli okura yanıt verildi

kendi/âlemi

Evet dediğiniz gibi ilk hakikatte insanın ve eşyanın mahiyeti, ikinci hakikatte muhtevasının gerektirdiği eylemi işaret ediyor. Vitrine gelince bence vitrine ihtiyaç yok.Çünkü insan için bir zaruret hali değildir,bu evin salonu için de öyle. Evet vitrin birşeyleri anlatır ama sergilenmesine gerek yok bence çünkü o kendiliğinden oluşur ve kendinden olanlar tarafından anlaşılır. Çünkü hakikat amelle değil niyetle şekillenir. Niyette görünürlük alemleri olunca vitrin ameli olur. Yazınıza gelince işin uzmanı orkide için “nazeninler dikkat ister”der ama papatya göz ardı edilecek bir çiçek değildir çünkü baharın tadını en çok onlar çıkarır. Yazınız tam bir vitrin yazısı olup işin hakikatini çiçekler konuşmuş. Orkideler biraz alınmış olabilir ama işin uzmanı hakikati fark edecektir. Bakış açınızdaki vitrin anlayışına bir itirazım yok.Aslında bahsettiğim bunu beğenilme arzusu ile görünür kılma çabası işine götürenlere, Allah için yapılan işte hem onun rızasını kazanmak hem başkalarının beğenisini alma niyeti, buna dair bir hadis okumuştum “Allah her türlü ortaklıktan müstağnidir her kim yaptığı işe beni başkasına ortak ederse kendi hissemi ona devrederim.” diye Okuyunca çok etkilenmiştim. İnsanın niyeti Allah’la kendi arasında olunca ihlasında sıkıntı olmuyor mesele vitrine taşıdı mı başlıyor, bunu zedelemeden vitrininde görünür kılana ne mutlu.Sizinde bahsettiğiniz gibi bunu hal diliyle yani kendi ikliminde arzda görünür olmak ve bunu “Mevladan al mevlaya ver “duruşuyla yansıtmak. Toprağa dair Cahit zarifoğlunun bir sözünü eklemek isterim “Onca sevgiye rağmen kalbi filizlenmemişse, toprağı sen değilsindir.” Maalesef sanal mecra bu uyumsuzluğu insanlara çok sunuyor.Öyle ki bu uyum yada uyumsuzluk süreci satırın parmak alıntılarıyla değil sadrın güçlü kolunları olan sabır ve tevekkül harçları ile anlaşılacaktır.