elçisangu
@yokumbence
58 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Syd, salak mısın?1000Kitap
Koca koca yetişkin insanların nasıl salakça kararlar aldığını okumak istiyorsanız buyurun :D Ana karakterine sinir olduğum nadir kitaplardan biri oldu bu. Freida o kadar övülüyor ki gerçekten güzel bir dil ve zeki karakterler beklemiştim ama hayal kırıklığı oldu. Dili çok zayıf, karakterler çok salak.
Öncelikle ters köşesi öyle abartıldığı kadar büyük değil. Ben ağzım açık şekilde duvara bakakalacağım sandım ama olmadı. Benim 2 katilimden biri katil çıktı. Hikâyesini tam tutturamadım evet ama yine de birazcık yaklaştım. Bu konuda kendimin de Freida'nın da hakkını yiyemem.
SPOİLER!!!!
Benim katillerim Jake ve Gretchen'di. Jake'in Slug olduğunu, çok çalışma bahanesiyle akşamları insanları öldürdüğünü düşünmüştüm. Ergenliğinde çirkin ve ucube olan kişinin büyüdüğünde tamamen değişmesi klişedir, bilirsiniz. Sonra sivilce izinden bahsedildiğinde bu düşüncemden vazgeçmiştim çünkü bu kadar bariz olamazdı, demek ki yazar bir tuzak bırakmıştı. Tam olarak bize düşündürtmek istediği şey Slug'ın Jake olabileceğiydi zaten. Aynı şeyi Randy ve Kevin konusunda da yaptı mesela. Yazarcığım bazı şeyleri çok 'kör göze parmak' şeklinde ele alıyorsun, yapma.
Gretchen'ın ise Alison olduğunu, Tom'a âşık olduğunu ve cinayetleri onun için işlediğini düşünmüştüm. Tom, geçmişte kızın ondan nefret ettiğini defalarca kez vurgulamıştı ve ben bu nefretin aslında aşk kaynaklı olduğunu düşünmüştüm. Tom'un yalan söylediğini bilmesine rağmen onu ihbar etmek yerine sevgilisinden ayırmasının sebebinin de ona âşık olmasına bağlamıştım. Sonra ölümünü okuduk. Daisy de ölmüştü.. Ama ben bu iki kızın geçmişteki o iki kızla bağlantılı olduğuna emindim. Yanılmış mıydım? Hayır... Her konuda yalan söyleyen Tom, neden Daisy'nin ölümü konusunda doğruyu söylesindi ki? Ayrıca Gretchen'in sevgilisi için polise
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Genç kurgu nasıl yazılmalı? İşte böyle yazılmalı.1000k
Çerezlik bir ergen kitabı okuyayım diye elime aldığım kitap beni tamamen şaşırttı.
Neden mi? Öncelikle karakter derinliği var. Her karakterin bir motivasyonu var ve yaptıkları, seçimleri sizi kızdırsa ya da onaylamasanız bile neden yaptığını anlayabiliyorsunuz. Dünyalarına rahatlıkla girebiliyorsunuz.
İkincisi, Bir olay örgüsü var. Öylesine iki ergenin aşk hayatını okumuyorsunuz. Her konu, her olay bir yere bağlanıyor. Bir an durup taa ilk sayfalardan bir şeyi hatırlayıp haa bu yüzden diyorsunuz.
Üçüncüsü, tüm yan karakterlerin de bir hikayesi var. Hiçbiri öylesine yazılmamış. Biri gelsin maymunluk yapsın okuyucuyu güldürsün diye eklenmemiş yani. Ben bir genç kurgu hayranı olarak hep görüyorum bunu ve çok muzdaribim. Oysa bu kitapta hepsinin hikayede bir yeri var ve hepsi sadece kendi hikayelerinde var olmuyor, aynı zamanda ana hikayeyi de etkiliyor.
Dördüncüsü, karakter gelişimi var. Hiçbir karakter, bakın hiçbir karakter kitabın başındakiyle aynı kalmıyor sonunda.
Beşincisi ve en önemlisi, bir meramı var. Anlatmaya çalıştığı bir şey, vermeye çalıştığı çok önemli bir mesaj var. Genç kurguda en önemli şey bence.
Her yaştan okuyucu okuyabilir. Mesela kızınız ya da yeğeniniz mi var? Alın birlikte okuyun. Çünkü yetişkinler için de önemli mesajları var.
Vurucu ve beklenmedik bir finali olmasına rağmen beni en etkileyen bölüm kesinlikle Açelya ve Ezgi’nin yüzleştiği kısım oldu. O sahnede bir şeylerin hiç de bizim sandığımız gibi olmadığını anlıyoruz. Hem de olayları gözünden okuduğumuz ana karakterimiz Açelya hakkında bile fikirlerimiz değişiyor. Bilmediğimiz kısımlarla ilgili ilk kıvılcım orada veriliyor.
600 sayfa diye çok korkmuş olmama rağmen biraz göz atayım diye elime aldığımda ilk 163 sayfasını okuyuvermişim. Akıcı dil, kısa bölümler, tam da bu tarzda olması
Bu bir sistem ya da toplum eleştirisi değil, şikâyet.1000k
Başlıkta yazdığım gibi tam olarak. Yorumlardan yola çıkarak sağlam temele oturmuş bir sistem eleştirisi bekliyorsanız hiç heveslenmeyin. Yazarın sistem eleştirisi yapma gibi bir derdi falan yok, yazarlık macerasında başına gelenlere dair şikayetlerini zayıf bir kurguya oturtmuş yalnızca. Mükemmel eleştiriler, harika çatışmalar yazabilecekken şikayetten öteye gidememiş. Özellikle linç kültürü, toplumu yönlendirmenin aslında ne kadar kolay olduğu, yayıncılık sektörünün arka kapıları, yayıncılık sektörünün beklentilerinin bir yazara neler yaptırabileceği konusunda çok vurucu şeyler yazılabilir aslında. Kitap çalıyor karakter daha ne olsun diyebilirsiniz ama June'u delirtip kitap çalacak noktaya getiren şey az önce yazdığım şeyler değil, salt kıskanç bir karakter olması. Herkesi kendinden aşağı, yetersiz görüp kendini çok matah bir şey sanırken aslında bir türlü istediği gibi biri olamaması. Eğer onu kitap çalmaya iten şey kıskançlığı değil yayın dünyasında başına gelenlerden sonra etik değerlerini kaybedip tırlatması olsaydı aradığımı bulabilirdim belki. Hatta bu tırlatma sosyal medya linçlerinden sonra daha farklı yönde ilerleseydi daha çok severdim. Candice'i okusak daha eğlenceli olurdu mesela.
Yorumları gördükten sonra June karakterini okumak için çok heveslenmiştim. Etik karmaşa yaşatan, iki tarafı da aynı anda hem haklı hem haksız gördüğüm, gri bölgeden bir türlü çıkamayıp kafayı yediğim karakterleri okumayı severim ama June dümdüz nefretlik bir karakter. Hiç öyle söyledikleri gibi okuyucuyu manipüle eden bir karakter değil. İçsel çatışmaları var ama bu 'ama kitabın üstünde benim de çok emeğim var, o yüzden benim' den öteye gitmiyor.
Bu kadar nefret ettiğim bir karakter daha olmamıştı gerçekten. En sona ekleyeceğim nedenini.
İlk 100 sayfa:
NE BEKLEDİM:
Kitap
Çok boş vaktiniz varsa...1000k
Kitap bittiğinde büyük bir burukluk oluşuyor içinizde ama bu yazarın anlatımının gücü ve güzelliğinden değil. Yarım kalan hayatlar, sevdiğin birinin ölmesi, yas süreci zaten insanı hüzünlendiren şeyler. Sondaki plot twist de bence kendini öncesinde çok belli etti. İlk başlarda hiç anlamamıştım ama sona yaklaştıkça resmen bağırarak geldi. Yine de ona rağmen birkaç damla koptu gözlerimden ki o da söylediğim gibi ölümün hüznünden. Son kısım biraz oldu bittiye getirilmiş açıkçası. Öncesindeki bölümler biraz daha kısa olup son kısmı daha detaylı olabilirdi. Orada daha derin duygusal tasvirler, daha etkileyici cümleler olabilirdi. Yazar sanki kitap yazmaktan ziyade film anlatıyor gibiydi. Kitap yazmıyor da sanki bir film hayal ediyor gibi... O yüzden sonu beklediğim kadar vurucu gelmedi bana.
Ben ölüm, yas süreci gibi konulara değinen kitapların bazı mesajlar vermesini, daha telkin edici cümleler olmasını, ölümü daha metanetle karşılamamızı sağlayacak şekilde ruhumuza dokunmasını isterim. Bu kitapta bunlara değinilmemiş diyemem ama bana yeterli gelmedi.
Evet, yaptım. Oturdum ve bu kitabı okudum. Bu kitap şu malum olayla ilgili kafamı karıştırıyor açıkçası. Bunu eleştiren ve iğrenç bulanlara da hak veriyorum, o sahneye dümdüz bir i*stismar sahnesi diyemezsiniz alt yapısı var ve okudukça anlıyorsunuz diyenlere de hak veriyorum. Şöyle bir durum var; önce ne okuduğumuzu bileceğiz. Biri 'hayır' diyorsa bu 'hayırdır' diyerek eleştiriyorsunuz ama Dark Romance'in olayı zaten hayır'ın hayır olmaması. Yani biz yeraltı edebiyatı okuduğumuzda karakterlerin hastalıklı zihinlerini eleştiriyor muyuz mesela? Hayır. Sonuç olarak ne okuduğumuzu biliyoruz. Ama... Ama öte yandan bu durum romantize ediliyor mu? Ediliyor. Her okuduğumuza da 'ama bu bir kurgu' diyerek mi bakacağız yani? Gerçek hayat karşılığı kuramayacak mıyız hiç? Gerçek hayatta bunun olduğunu düşünüp sinir krizlerine girmeyelim mi? Her etik dışı şeyi de ama bu kurgu deyip geçiştiremeyiz.
Ama... Bir ama daha... Bu zaten dark romance. Vallahi kafam çok karıştı.
Yani başlarken bu konuda düşünüp başlamalısınız.
Bunun dışında Rina'nın Yalanın Yemini denen saçmalığından çok daha iyi. En azından bir konusu, oluşturulmuş karakterleri var. Orada yalnızca smut üzerine kurulmuş bir kurgu ve tipler vardı o kadar. Dili basit, akıp gidiyor. O malum sahneden rahatsız olmam diyorsanız ve rs'ye girmişseniz buyurun, sizi rs'den çıkaracak o kitap.
