İnsan insana çözüm olmalı,
düğüm değil..
İnsan insana ilaç olmalı, dert değil..
İnsan insana yoldaş olmalı,
yük değil..
İnsan insana lazımdır..
Ama; İNSAN İNSANA...
Merhabalar kitap dostları! 👋☕
Samet Karaevli’nin "Adada Bir Sabah" isimli kitabıyla tanışmak benim için çok özel bir deneyim oldu. Yazardan okuduğum ilk eser olması sebebiyle beklentim yüksekti ve beni hiç hayal kırıklığına uğratmadı. 🌊✨
Kitap, kapağına bakınca sizi hemen içine çeken, sakin ama derin bir atmosfere sahip. 120 sayfalık, elimize aldığımızda bitiverecek gibi duran ama aslında her cümlesiyle bizi düşündüren bir yolculuğa çıkarıyor. 📖💫
İçerisinde toplam 8 farklı hikâye yer alıyor. Her biri birbirinden bağımsız gibi dursa da aslında hepsi aynı hayat telaşının, aynı hüzünlerin ve aynı umutların birer parçası gibi işlenmiş. 🕊️🌿
Yazarın dili gerçekten çok akıcı ve sade. Hiç zorlanmadan, sanki bir arkadaşınız size yaşadığı bir olayı anlatıyormuş gibi akıp gidiyor sayfalar. ☕🧡
Özellikle kitaptaki "Umay" hikâyesine resmen kalbimi bıraktım. Okurken çok başka bir duygu yoğunluğu yaşadım, etkisi hâlâ üzerimde. 🥺💖
Bazı anlar o kadar tanıdık geliyor ki, sanki kendi hayatımızdaki yarım kalmış bir cümleyi yazar bizim yerimize tamamlamış gibi hissediyoruz. 🧩✨
Gerçek hayatların, yaşanmışlıkların bu kadar amatörce ama bir o kadar da samimi bir dille anlatılması beni çok içine çekti. İçimdeki huzursuzluğa yoldaş oldu bu kitap. 😌🌟
Yazarın bu tarzı, kısa öykülerdeki başarısı beni gerçekten büyüledi. Kelimeleri seçişi, olayları kurgularken kullandığı o sade ama etkileyici üslup çok başarılıydı. ✍️🚀
Şimdi ise içimden geçen en büyük beklentim, yazarın bu yeteneğini daha uzun soluklu bir romana taşıması. Bu akıcılığı ve samimiyeti bir romanın sayfaları arasında görmek eminim harika olacaktır. 📚🎈
Samet Karaevli’den en kısa zamanda uzun ve soluksuz okuyacağımız bir roman bekliyorum! Bu kalem, daha çok hikâyeyi bizlere ulaştırmalı. ⏳🎁
Eğer hayatın yorgunluğundan biraz
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Evvel refik, badel tarik" demiş eskiler.. "Önce yoldaş, sonra yol"..
Ne kadar doğru.
Zira gönül bağın sağlamsa; yük de güzeldir, yol da yolculuk da.
Bir diğer deyişle yol yormuyorsa, yoldaşındandır..
Yolun var mı da yoldaş bulamadım diye feryât ediyorsun? Gönlüne erdin mi de gönüldaşım nerede diye sızlanıyorsun?
Önce kendini bir bul bakalım.
Ayağında diken yarası olmayan,
sînesine gül kokusu süremez.
YOLDAŞ YAHUT BÖCEKŞiir
Bir yol var hakikate giden
Soğuk sonsuz ve karanlıkta
Birde yoldaş var o toprakta
Ruhsuz bedene sadık kalan
Böceklere...
Yazmak, çoğu kere... Çaresizlikten...
Bu sabah, yeniden nefes almayı öğreniyorum,
Attan inince eşeğe binmeye gerek yok. Ayaklarım var,
yürür giderim.
Yeniden yeri hissetmek,
güzel olmalı.
Ama o geceme günüme yoldaş,
gökyüzümün verdiği ferahlık ve ciğerime dolan can yok.
Artık.
Nefes almayı öğreniyorum.
Üzülüyorum,
hem üzülmekle de fena yapmıyorum,
acıyla terbiye olur belki insan
ve de bir tanecik olanı yitirdiği için üzgün olmalı
değil mi ya?
O zaman her şey yolunda.
O zaman işte böyle,
devam...
devam kere devam...