mehmet aysu
@yona
İyi olduğumda iyiyimdir. Kötü olduğumda daha da iyiyimdir. ;)
Zira bu evrene iki katlı bir yalnızlık kalmıştır
Zamanımızı ve gelecek çağları gerçekleştirip yönlendirecek olan din, ne biçimde olursa olsun, akli olmalıdır. Bilimsel zihnin İnancı da, bilim olmalıdır. "Tiksinti duyduğum iki şey vardır", der Muhammed: "Biri okumuşun küfür içinde olanı, diğeri ahmağın adanmışlık içinde olanı." Zamanımızın ikisine de tahammülü yoktur, özellikle ikincisine. Gelin, kendi başına kanıt olmayan hiçbir şeye bağlanmayalım. Şüphesiz ki dinin kendisinde hem yürek hem düşlem için yeterince yer vardır. Gelin, bize musallat olan hurafeleri ve yarı-doğruları, hisliliği ve iç çekişleri başımızdan kovalım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dürüst olmak çok zordur. İnsan yazarken
bu konuda daha az sorun yaşandığını sanır, çünkü yazarken, sizi
yalan söylemeye, hiçbir zaman yapmayacağınız ve söylemeyeceğiniz
şeyleri yapmaya ve söylemeye zorlayan insanların seslerinden ,
gözlerinden ve kulaklarından uzaktasınızdır. Yani öylece oturur ve yazarsınız, her şeyi gerçeğe sadık kalarak yazarsınız, yazdıklarınızı bir kez daha okursunuz ve dehşetle fark edersiniz ki, yazıya dökülmüş gerçek, gündelik yalanlardan daha kötü ve çok daha çirkin bir yalan gibi görünmektedir. Bu nedenle, çok sayıda insan yazdığı
halde, az sayıda insan yazar olur. Çoğu kişi tam bu noktada bırakır.
Bu gerçekten de iç bulandırıcı bir durumdur. Sayfaları, yazmış olmanın yazana kötü geldiği ve sonuçta okunması mümkün olmayan satırlarla doldurmaya yıllarca katlanacak hiçbir insan yoktur. Devam etmek isteyen kişi, yeni baştan yalan söylemek zorundadır. Gerçeğe duyulan özlem aynı kalır, ama asıl beceri, gerçeği, üzerinde yalan söyleyerek ifade etmektir.
