Yonca Dalgın
@yoncadalgin
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Hissettiğim bundan daha karmaşık bir şey. Ona ne ad vermem gerek bilmiyorum. Aşk değil.
Hiçbir şey bir anda değişmez: Derece derece ısınan bir küvette farkına varmadan ısınarak ölürsünüz. Elbette gazetelerde öyküler vardı, hendeklerde ya da ormanlarda bulunan cesetler, ölesiye dövülmüş ya da sakatlanmış, eskiden dedikleri gibi saldırıya uğramış; ama bunlar başka kadınlar hakkındaydı ve bunları yapan erkekler başka erkeklerdi. Hiçbiri tanıdığımız erkekler değildi. Gazete öyküleri bizim için rüya gibiydi, başkalarının gordüğü kötü rüyalar. Ne korkunç derdik, öyleydiler de, ama inanılır olmaksızın korkunçtular. Aşırı melodramatiktiler, bizim hayatımızaait olmayan bir boyuta sahiptiler.
Gazetelere konu olmayan insanlardık biz. Baskı kenarlarındaki beyaz boş alanlarda yaşıyorduk. Bu bize daha cok özgürlük veriyordu.
Öyküler arasındaki boşluklarda yaşardık.
Birden fazla özgürlük çeşidi vardır derdi Lydia Teyze. Bir şeyler yapma ve bir şeylerden sakınma özgürlüğü.