Yılmaz Örmeci
@yormeci
Çocuklara ve gençlere yönelik şiir, masal ve hikayeler yazıyorum. Yayınlanmış 3 kitabım var.
Kaynananın FendiŞiir
Güzel yemekleriyle ünlü bir kadın vardı
Oğlu sevdiği kızı bir gün eve çağırdı
Niyetleri ciddiydi, bu yüzden delikanlı
Düşündü: “Kız annemle, babamla tanışmalı”
Akşam vakti geldiler kapıya, basıp zile
İçeriye girdiler birer hediye ile
Kısa tanışma faslı, yüzlerde gülümseme
Sofra hazırdı hepsi oturdu sandalyeye
Kadın mutfağa gitti, çorbaları getirdi
Hepsinin tabağına eliyle servis etti
Ne var ki çorba sulu, tatsız, tuzsuzdu biraz
Pek güzel kokmuyordu, üstelik de yağı az.
Çorba bitince kadın tekrar mutfağa gitti
Pişirdiği tavuğu hepsine de pay etti.
Tavuk fazla kızarmış, yanmıştı da üstelik
Adam içinden dedi: “Var bu işte gariplik”
En son tatlılar geldi, güzeldi görünüşü
Ama tadı kötüydü, tam bir acemi işi.
Yemek faslından sonra hoş sohbetler başladı
Kahvelerin ne tadı, ne de köpüğü vardı.
Reklam
Ay Işığı SonatıŞiir
Ünlü Alman besteci Berlin sokaklarında
Dolaşırken yanında yakın arkadaşıyla
Bir evden sesler duydu, kulak verip dinledi
Kendi bestesiydi bu, duyar duymaz anladı
Ancak zor bir parçaydı, kabul etmek gerekti
Piyano başındaki kız çalmayı bıraktı
“Buradan sonrasını çalamıyorum işte
Bestecisi burada olsaydı şimdi keşke”
Beethoven tam o anda kapının önündeydi
Ev yoksul bir kundura tamircisi eviydi
Kapıyı tıklatarak izin isteyip girdi
Kendisini tanıtıp saygıyla selam verdi
“Arkadaşımla burdan geçerken duyduk sesi
Güzel çalıyordunuz, tebrik ederim sizi.
Bu şarkı benim bestem, aklımda notaları
Siz de lütfen not edin, yapmayın hataları.”
Genç kız kör olduğunu söyledi besteciye
Aklında kalanları çalıyordu sadece
Besteci izin alıp oturdu piyanoya
Sonuna kadar çaldı tuşlara vura vura
Ah Kara Kaşlı ÇocukŞiir
O gün sokaklar boştu /Onu gördüm yanımda
Sırılsıklam olmuştu /Yağan yağmur altında.
Gözlerini zorlukla /Açıp kapatıyordu
Islanan saçlarıyla /Bir şeyler yapıyordu.
Şemsiyemle korudum /Onu yağan yağmurdan
Ne sattığını sordum /Alayım dedim ordan
Ben kağıt topluyorum /Bey amca, dedi bana
Okula gidiyorum /Bu yıl İlkokul sona.
Çıplak ayaklı çocuk
İnce bacaklı çocuk…
…
Elimi cebe attım /Defter, kitap al diye
Elli lira uzattım /Benden sana hediye
Bana baktı öfkeyle /Yaptığımdan utandım
Parlayan gözleriyle /Şimşek çakıyor sandım.
Boşlukta kaldı elim /Çocuk dedi bu sefer:
Ben dilenci değilim /Onu başkasına ver
Belli ki kırılmıştı /Gönlünü almalıydım
Biraz da darılmıştı /Ben bir yol bulmalıydım.
Ah kara kaşlı çocuk
Gözleri yaşlı çocuk.
…
Dedim: Sadaka değil /Hayır vardır her işte
Sen kâğıt topluyorsun /Bu da kâğıt, al işte.
Bana bakarak güldü /Elini uzatarak
Bu kez parayı aldı /Gözlerime bakarak.
Deniz olmakŞiir
Bir çocuk oynarken deniz kenarında aniden
Ayakkabısı denize düştü, kayboldu birden,
Kumların üstüne yazdı: “Bu deniz bir hırsızdır.”
…
Az ötede bir balıkçı ağları çekiyordu
Birçok balık, inci, mercan tekneye doluyordu
Kumların üstüne yazdı: “Bu deniz çok cömerttir.”
…
Genç bir adam serinlemek için yüzmeye çıktı
Bir daha geri gelmedi, annesi ağıt yaktı
Kumların üstüne yazdı: “Bu deniz bir katildir.”
…
Akşam oldu, su yükseldi, tüm yazıları sildi
Çünkü deniz ne hırsızdı, ne cömert, ne katildi
Deniz olmak istiyorsan kimseye kulak verme.
Yılmaz Örmeci
Ankara, 08.11.2020
Çay GazeliŞiir
Kurulduğu zaman dostlar meclisi
Sohbeti en güzel dinletendir çay
Koyulduğu zaman çayın tepsisi
Kaşıkla bardağı inletendir çay
Çay içerken ne sohbetler kurulur
Bütün dertlerini anlatandır çay
İçenlerin daha gür çıkar sesi
Sanki gök kubbeyi çınlatandır çay
Güler bütün asık yüzlerin hepsi
Bilin ki ortamı şenletendir çay.
Yılmaz Örmeci
Ankara, 26.08.2021