Puanım:10/10
Gogol okumak çok keyifli, okumayı çok seviyorum ama bir yerden sonra sıkıyor. Çünkü klasik Rus edebiyatı; 3 ruble para ile hayatta kalma çabası, memurluk yapmak, olan paranı içkiye yatırmak, sevdiğin kişiyi unutamamak gibi gibi gibi...
Gogolun bu kitabını çok merak ediyordum. Çünkü en popüler kitaplarından biri ve bir Gogol sever olarak okumadan olmazdı.
Kitabi yaklaşık 3 haftada bitirdim. Kitapta paragraf başı olmadan bir paragrafı sayfalarca okumak beni çok sıktı. Çok durum betimlemesi vardı ve uzadıkça uzuyordu. Ve genellikle Rus Edebiyatın da isimler çok benzer ve isimleri çok karıştırdım sonlar hep"-iç, -iviç" gibi sonlarla bitiyordu ve dediğim gibi çok karıştiriyordum. Ama yine de kitabin gerek konusu olsun, gerek yazarın Kitabi yazarken yaşadığı olaylar olsun beni çok etkiledi.
Gogol Ölü Canlar'ı yakın bir arkadaşı olan Puşkin'in tavsiyesi üzerine yazmaya başlıyor. Kitap 2 ciltten oluşuyor ancak Gogol o dönemde 2. Cildi yazarken hem Puşkin'i bir düello sonucu kaybetmesi hem de Manik Depresif Pisikoz hastalığı nedeniyle kitabin 2. Cildini yazarken o anın etkisine kapılarak kitabin 2. Cildi yakıyor. 2. Cilt kurtarıldığı kadarıyla ve editörleri eklemeleri üzerine yayımlanmıştır.
Kitapta o kadar sıkılmama rağmen, o kadar uzun bir süreden bitirmeme rağmen bitirdiğim de"oh bitti" demek yerine "nasıl ya bitti mi?, bitemez?" gibi sözlerle bitirdim. Ben genel olarak beğendim. Kesinlikle tavsiye ederim. Okuyun, okutturun derim