Çekildim gölgesiz bir dağa, adımı unuttum,
Ne bir dua kaldı ardımda, ne bir iz.
Yanağıma değen rüzgâr bile çekindi benden,
Sustum… Çünkü sussam da içimden bir ordu geçer.
Bir aşk taşıyordum ki, neye benzer bilmem,
Ne güle, ne bahara… belki ölüme yakın.
Onun için yürüdüm küllerin üstüne,
Dudaklarımda yanık bir çağrının tadıyla.
Bir zamanlar omzumda eller vardı,
Şimdi hepsi birer yalan gibi sustular.
Ben yürürken çırılçıplak gerçeğin içinde,
Onlar renkli sözlerin ardına saklandılar.
Kılıç değildi elimdeki, bir inançtı,
Ve o inançla deldim geceleri tek başıma.
Sandım ki, aşk da, dostluk da yanımda kalır;
Meğer hepsi, sessizliğin başka bir yüzüymüş.
Ey yol, ey kararan gökyüzü, ey beni duyan yokluk!
Bilirim, kahraman dediğin, yalnız doğar.
Aşkla yanar, ihanete susar,
Ve sonunda kendini de yakar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu gece yıldızlar suskun, ay dalgın,
Bir sır gizli dağların yamacında.
Gönlüm, zamansız bir sevdayla çalgın,
Kalbim uyur aşkın oyracında.
Bir yel geçti, ismini fısıldayarak,
Toprak ürperdi, kuşlar irkildi.
Her taş seni andı ağlayarak,
Bir gül açtı, sabırla büküldü.
Yollara düştüm, izini sürmek için,
Sessizce yürüdüm, rüzgârla dost.
Her kıvrımda isminden bir harf için
Bin nefes verdim, bir vuslatı post.
Baktım göğe, mehtap dargın gibiydi,
Gecenin gözünde tuzlu bir nem var.
Sanki cümle kâinat seni bilirdi,
Bir ben vardım, bilmeyen o seher var.
Bir ses duydum, ne tam “gel” dedi ne “kal,”
Işıklar söndü, gönlüm alevlendi.
Aşk bir yangınsa, sen ondaki hal,
Ben kül oldum, yakan sevgi bendim.
Dünya dönüyordu, içimde bir dert,
Her şey dönerken ben sana sabit.
Aşk dediğin neyse, bendeki elbet
Sonsuzlukla yazılmış bir davet.
Ölürüz diye üzülüyoruz?
Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada
Kötülükten gayrı?
Ölünce kirlerimizden temizlenir,
Ölünce biz de iyi adam oluruz;
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,
Hepsini unuturuz.
Bakma fakirmişim, kimsesizmişim;
-Akşamüstüne doğru, kış vakti-
Benim de sevdalar geçti başımdan.
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış;
Zamanla anlıyor insan dünyayı.
Akşamüstüne doğru, kış vakti;
Bir hasta odasının penceresinde;
Yalnız bende değil yalnızlık hali;
Deniz de karanlık, gökyüzü de;
Bir acaip, kuşların hali.