Dünyanın içine sürüklendiği karanlıktan şikâyet ederken "Peki ben bu karanlığın neresindeyim" diye sormak, kendi eylem kapasiteni hatırlamak, pasif bir izleyiciye hatta ötekini ezen çarkın dişlisine dönüşmeyi reddetmek.
Sana bakınca diye başlayan cümleyi söyleyen dudaklarının
alt tarafındakini öperdim elimde olsa. Ust tarafındaki alttakinden inceydi, incitmek istemezdim.
Yolunu seninle düşleyenle, yolu sana sadece düşen arasındaki o derin farkı görmediğin sürece, ömrün hep yanlış duraklarda beklemekle geçer. Niyeti yol olana selamlar, sadece geçerken uğrayanlara ise uğurlar olsun!
İmajın gerçeği her zaman yuttuğu bu çağda, hakikat ancak bizim sorgulayan bakışlarımızda kendine yer bulabilir. Enseyi karartmadan, o tozlu rafların arkasına bakmaya devam ederek... Çünkü gerçek güzellik, vitrinin en uzağında keşfedilmeyi bekliyor olabilir.