Öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları,
Öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları,
Sararıp dökülürken güz rüzgârlarında
Ardında savrulsunlar, unut yaprakları.
Sevinçlerinde onlar vardı, hüzünlerinde onlar
Seninle yeşerdiler, seninle soldular..
Olsunlar senden sonra da umut yaprakları.
Kalp bazen aklın görmediğini görür. Bir bakışın arkasındaki boşluğu, bir sevginin arkasındaki korkuyu hisseder. Bu yüzden bazı kalpler geri çekilir. Çünkü o kalp önceden bilmiştir. Sahte bir aşk ruhu karartır. Böyle zamanlarda kalbin sezgisi akıldan daha derindir.