Kroyçer Sonat
Lev TolstoyYazar:
Lev Tolstoy
Çevirmen:
Hatice Cenksever
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1889
Yayınevi:
Kızıl Panda Yayınları
Orijinal Adı:
Крейцерова соната
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786257238656
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
56 diğer baskı · Tümünü Göster
Kreutzer Sonat
7,8bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Nisan 2019 · 140 s.
Kreutzer Sonat
1.308 okunmaCan Yayınları · Ocak 2020 · 112 s.
Kroyçer Sonat
642 okunmaİletişim Yayıncılık · Ekim 2017 · 196 s.
Kadın Ruhu
322 okunmaAvrupa Yakası Yayınları · Ekim 2013 · 136 s.
Kreutzer Sonat
304 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2018 · 128 s.
Kadının Ruhu
297 okunmaArkhe Yayınları · 2007 · 232 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tolstoy'un kaleminden, kadının toplumsal hayattaki yeri,evliliklerdeki hatalar biz okuyuculara ulaşıyor.Aşk bağlamında insan doğasına dair hem özgün, hem radikal, hem de ilginç bir bakış açısı barındırıyor.Yazarın dini ve ahlaki önyargılarını sürekli çağrıştırmasına rağmen, genel halk için de son derece anlamlı ve düşündürücü bir eser.
Bu uzun öykü mutsuz bir çiftin hayatını yok eden yıkıcı bir aşk, yakıcı bir öfke ve öldürücü bir kıskançlığı konu alır. Tolstoy’un bu eseri Rus edebiyatında 19.yüzyıl ayrıcalıklı sınıfların kültüründe kadının rolünü, aile düzenini sorgulayan, aşk, evlilik ve kadın cinselliği ile ilgili farklı düşünceleri ifade eden ve zamanında uygunsuz olarak algılanan bir eser olarak tanınır. Lev Tolstoy’un uzun öyküsüne Beethoven’ın Kreutzer Sonat’ı ile aynı ismi vermiş olması Beethoven’ın müzikte yaptığı devrimsel tavıra adeta bir göndermedir.
Trende, başkahraman Pozdnyshev, aşkla ilgili genel bir konuşmaya karışarak, gençliğinde dikkatsizce çapkınlık yaptığını anlatır ve kadınların elbiselerinin erkek arzularını uyandırmak için tasarlandığından şikâyet eder. Erkeklerin, kadınları arzu objesi olarak algıladıkları sürece, hiçbir zaman eşit haklara sahip olamayacağını iddia etmektedir.
Pozdnishev karısının öldürülmesine yol açan olayları anlatıyordu; kendisi yoksulluğu veya bağlantıları nedeni ile evlenmemiş ve ayrıca evlendikten sonra tek eşli olma niyetinde olduğunu anlatmaktadır. Bu sebeple gururun haddi hesabı yoktu. Ancak, her şey ters gitti, balayı gerektiği gibi olmadı. Üçüncü veya dördüncü günde Pozdnishev karısını canı sıkılmış buldu, neler olduğunu sordu, sarıldı. Karısı ağlayarak nasıl anlatacağını bilemedi. Karısının canı sıkkındı ve üzgündü. Yüzünde de beklenilmedik bir soğukluk ve düşmanlık vardı. Pozdnishev bu düşmanlığın geçici bir durum olmadığını, normal bir durum olduğunu anlamıyordu. Ancak daha sonra bir takım tartışmalar meydana geldi ve Pozdnishev evliliğin çok hoş bir şey olmadığını hissetti, hatta tam tersi çok ağır bir şey olduğunu düşündü, ancak bunu ne kendine ne başkalarına itiraf etmek istemiyordu.
Karısı kemancıya hayrandı ve birlikte Beethoven’ın
Kitabi okurken cidden aşırı beğendim şuana kadar okuduğum kitaplar arasında en beğendiğim bile olabilir konusu olsun anlatmak istediği şey olsun beni derinden etkiledi evlilik, aşk ,kıskançlık ve aile üzerine ait konuların içinde olduğu bir durumu anlatıyor mutlaka okuyun ..
Kroçyer Sonat
Aşkın Cinnete Dönüştüğü Nokta: Kreutzer Sonat
Lev Tolstoy, Kreutzer Sonat’ta evlilik, kıskançlık ve toplumsal ahlakın karanlık dehlizlerine sarsıcı bir yolculuk yapıyor. Bir tren yolculuğu sırasında anlatılan bu hikaye, karısını öldüren bir adamın itirafları üzerinden, sevginin nasıl yıkıcı bir mülkiyet tutkusuna dönüştüğünü inceliyor.
Tolstoy, bu eserde sadece bir cinayeti değil, insan ruhunun dizginlenemez hayvansal güdülerini ve modern evlilik kurumunun ikiyüzlülüğünü masaya yatırıyor. Müzik, sanat ve tutku; bir noktadan sonra hayranlık uyandıran bir güzellikten ziyade, yıkımı getiren birer suç ortağına evriliyor. "Müzik, insanın ruhunu darmadağın eden, onu kendinden geçiren bir kuvvettir," diyen eser; kıskançlığın mantığı nasıl kör ettiğini ve kutsanan duyguların altında yatan çiğ gerçekleri, okuyucunun yüzüne tokat gibi çarpıyor.
En büyük Rus yazarlardan olmasına rağmen Tostoy hakkında pek iç açıcı bir inceleme yapmayacağım.
Tolstoy, kendinden 16 yaş küçük biriyle evleniyorsun ve 5 tanesi bebekken ölmesine rağmen 13 çocuk dünyaya getiriyorsun. Eşin Sophie eserlerini defalarca el yazısıyla kopyalayıp yazarak senin en büyük yardımcın oluyor. Sen ise mutlu evlilik yoktur düşüncesiyle bir kitap kaleme alıyorsun. Kitapta kadınlar hakkında olmayacak sözler söylüyorsun. Kadını cinsel bir obje, köle, korkması ve kısıtlanması gereken bir yaratık gibi gösteriyorsun. Kadınların giydiği açık kıyafetler sana göre bir ahlaksızlık belirtisi. Kendi güzelliğinin farkında olan kadınlar kesinlikle aldatma potansiyeline sahip ve hatta kadın sürekli çocuk doğuracak ki kendine bakmaya zamanı kalmayacak. Bu nasıl bir zihniyet? Sanatın, müziğin, dansın tehlikeli olduğunu söylemen konusuna hiç girmiyorum bile.
Birinden tavsiye alırken önce o bu konuda ne yapmış ona bakmak gerekir diye düşünüyorum. Tolstoyla uzun bir süre görüşmeyeceğime eminim. Ve Tolstoy'un bir insana veya bir sanata aşık olmadan ölüp gittiğine..
Sağlık için başka insanların kanını içmek nasıl doğru değilse bazı insanların sağlığı için diğer insanların bedenlerini ve ruhlarını yok etmek de doğru değildir
Lev N. Tolstoy'un eserleri söylemeye gerek yok, okuyucuları biliyor zaten :) Akıcı bir eser, yazılanlar sizi düşünmeye sevk ediyor. İlişkileri tekrar gözden geçirmeye zorluyor.
L.N.Tolstoy - Kreutzer sonatİnsan ve Hayat
5 çocuklu bir aile, zehirli bir aşk, delirtici kıskançlık, şiddetli geçimsizlik, kadın ve erkek psikolojisindeki zıtlıklar hepsi ve daha fazlası Tolstoyun kaleminden çıkmış, olayları sanki içindeymiş gibi yaşatan bir kitap. 
Kroyçer Sonat Lev Tolstoy
Kroyçer Sonat Lev Tolstoy
Puan vermedi·144 syf.·
2023 8. kitabı
Tolstoy’un bu eseri şiddetli bir ruhsal kriz içerisindeyken kaleme aldığı bilinir.
Pozdnişev: Eşi ile arasında yaşamış olduğu ilişkileri ve toplumdaki ahlaki değerleri eleştiren anlatıcıdır.
Tren yolculuğu sırasında yolcular arasında evlilik, karı-koca ilişkileri gibi konularda sohbetler başlar. Sohbete katılan yaşlı bir kadın, evliliğin ve her türlü beraberliğin en temel şartının aşk olduğunu savunur. Trende bu konuşmaları dinleyenler arasında karısını öldürdükten sonra bir süre cezaevinde kalan Pozdnişev de vardır. Söylenenlere karşı kendini tutamayan Pozdnişev, konuşmaya müdahale ederek kendi düşüncelerini dile getirir. Alışılmadık düşüncelerinden rahatsız olan grup yavaş yavaş dağılıp vagonları değiştirirken, Pozdnişev yanında oturan bir yolcuya kendi hikâyesini anlatmaya başlar.
Pozdnişev gençliğinde ahlaksız bir yaşam sürmüştür. Büyük bir tutkuyla evlendiği eşiyle evlendikten hemen sonra şiddetli bir çatışma yaşamaya başlar. Öyle ki bütün konuşmaları şiddetli tartışmalara yol açar. Karısını hem seven hem de ondan nefret eden Pozdnişev, beş çocuğu olmasına rağmen doktorun karısının sağlığı için daha fazla çocuk yapmamasını önermesinden korkmaya başlar. Çünkü artık doğumlarla yıpranan eşi iyileşmeye başlamıştır. Çok kıskanç bir insan haline gelen Pozdnişev, karısının kendisini tanıttığı bir müzisyenle aldattığı şüphesiyle tüketilir. Sonunda bu içsel kemirme, aniden eve dönüp müzisyeni ve karısını oturma odasında yakalayıp karısını bir hançerle öldürmesiyle sona erer.
Uzun lafın kısası yoktu.
“Ben ne okudum yahu!” tepkisini hepiniz duymuşsunuzdur. Net olarak şunu söyleyebilirim ki, bu tepkiyi daha çok hak eden başka bir kitap okumamıştım. Hayretler içerisindeyim, özellikle son bölüm beni dehşete düşürmüş durumda ve bu inceleme zor olacak. Daha sonsözü gördüğüm anda Ali Ece çığlıklarımı atarak: “Dalga mı geçiyorsun be!” demiştim, çünkü eserini açıklamaya girişiyordu Tolstoy. Bakın durum o kadar ciddi ki, Kilise bu sonsözü okuyup müthiş yobaz bulmuş ve Tolstoy’u aforoz etmiş! Dalga mı geçiyorum sanıyorsunuz?
Gelin size kitabın konusundan ve dokusundan, falanından feşmekanından bahsedeyim önce, daha sonra şu meşhur sonsöz bahsine geliriz. Şimdi, bu büyük edebiyat dâhisi, (dalga geçmiyorum, kalemi muazzam) Rusların İsa’sı (işte şimdi dalga geçiyorum) bu kitabı 1889 yılında yayımlıyor, on yıl sonrasında ise kitabını açıkladığı sonsözünü yayımlıyor. Kitabın konusu; bir tren yolculuğunda ismini bilmediğimiz anlatıcımız ile, “kadın”, “evlilik”, “aşk” vb. konularda tartışan bir grup insanın arasında tanışan ve bir yakınlık kuran Pozdnışev adlı karakterin kısa hayat öyküsünü, yolculuk boyunca anlatıcımıza anlatması ve anlatıcımızın da onu yolculuk boyunca hayretler içerisinde dinlemesiydi.
Şu Pozdnışev’den bahsedeyim biraz sizlere. Beyaz kıvırcık saçlı, parlak gözleri etrafta fıldır fıldır dönen, insanlarla konuşmayı ancak bir savaş edasıyla gerçekleştirebilen, büyük bir travması olduğu daha ilk bakışta anlaşılan, klasik bir Rus erkeği. Karısını öldürmüş bu adam. Evet! Ve trende tanıştığı yabancıya yani anlatıcımıza bu olayın nasıl geliştiğini anlatarak günah çıkartıyor bir nevi. Tabii kendi boktan tarzında!
Hayatımda ilk defa bu kadar kaliteli bir yobazlık örneği gördüm. Çünkü Tolstoy asla boş atmıyor, söylediği her şeyi İncil’den doğrulayarak ve Rus toplumsal
Yazar Hakkında
Lev TolstoyYazar · 205 kitap
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
