Yasemin Gözütok
@ysmngztk58
.
Olur bazen öyle, kanadın olur uçasın gelmez...
.
Lisans
694 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan en kolay, en sevdiklerine kıyar.
Reklam
Bir ekim-dikim meselesi bizimkisi. İstanbul'un göbeğinde (göbeği nere oluyorsa artık 😉)burnuna toprak kokmaya başladıysa işler gerçekten de çok zor. Öncelikli olarak o kadar yeşil alana sahip bir şehir ki maşallah bir avuç toprak bulamıyorsun. Sokak sokak harfiyat arıyorsun ki son model arabanla(el arabası onu da yan inşaattan aldık) kamyonların arkasına sıraya geçiyorsun. Bizimkinin yanında onlar biraz sönük kaldı ama olsun :)
Fakirlik de eklenince üstüne saksıya da para vermek istemiyorsun. Çöplerin kenarında çeşit çeşit desen desen bidonlar bulabiliyorsun çünkü. (Burda altını çizmek istiyorum cimrilikten değil bu kadar çeşidi başka yerde bulamayacağından 😉)
Sonrası kazma kürek bulmak büyük ayrıcalık. (Allah'tan bizim komşu meraklı da o işlere o ayrıcalığı hemen elde ettik. 🫣
Sonrası mı emek. Daha da sonrasımı azıcık da olsa gelen huzur....🙂🙃🙂
Velhasıl-ı kelam galiba insanoğlu geldiği yeri özlüyor. Buna en başta toprak, sonra memleket sonra da köy en önemlisi de ana-baba diyor...
İnsan geçmişinden kurtulabilir mi ?
Gölge gibi takip eder aslına bakarsanız yaşadıklarımız bizi. En çok da eksik kaldığımız sevgi kırıntıları. Ne düşünsek ne yapsak sanki onun eksikliğini gideremeyiz.
Bu eksiklik bizi saflaştırır, masumlaştırır. Bu konuya dair nereden bir adım gelse sorgusuz sualsiz bizi içine çeker. "Ben mi çok aptalım, yoksa hayat mı çok zalim, bilemedim..." (s.55) diyecek kadar.
Kendimizden önce herkesi önceliğimiz yaparız. Ve farkında olmadan en çok kendimize biz kendimiz zarar veririz. Kimi zaman bunu adına AŞK deriz, kimi zaman GÜVEN, kimi FEDAKÂRLIK, kimi zaman MERHAMET, kimi zaman da İNSANLIK... Ama adı ne olursa olsun bu duygular en çok bizi yıpratır, bizi yıkar...
İçimizdeki yaralar tazeliğini her daim korusa da; herkesin kendi defteri ne isterse onu yazar mantığı hep vardır aslına bakarsanız. Biz de önemli olan başımızı yastığa koyduğumuz da baş başa kaldığımız kendimizdir. Ona hesap verebiliyorsak gerisinin çok da ehemmiyeti yoktur.
Biz oldukça dirençliyizdir. Tökezler - düşer - kalkar her şeye yeniden aynı şevkle başlarız. Çünkü
"İyiliklerin en güzeli UMUTTUR. "
"Zoru kolay, uzağı yakın eden,
Karanlığı aydınlatan, acıyı hafifleten,
Ölümü unutturup suçları bağışlatan UMUT...
İyilik de kötülük de bulaşıcıdır, devamlılık gösterir.
Kötülerin içinde iyi olmak kadar, iyilerin içinde kötü o zordur.
Önce biz başlayalım düzeltmeye.
Sevmediklerimizi sevmeye,
Saymadıklarımızı saymaya,
Suçladıklarımızı bağışlamaya... "
Reklam