Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sen gördün mü hiç ölümü?
Onu ben gördüm ve çok istedim,
Bir leke gibi -Karanlık-
Dünyaya getirdim ben ölümü, kendimle.
kendimi istediğim kadar
çok istedim ölümü.
Anıların müthiş bir dirençsizliği var, kişi anmak istediğinde her şeyin içinden geçip an'ı, şimdi'yi aşıp istediği anıya dönebiliyor.
Zaman geçmekte ve fekat hayat akmamaktadır ve ben derim ki bu hayat, içine verili olduğumuz hayat akmalıdır, kaymalıdır. Bir yıldız şiddetiyle!
Öyle korkunç bir otoanaliz ki bu artık her şeyi bilmek ( megalomani ya da gnostizm değil bu) bir bıkkınlık veriyor, sıyrılmak istiyorum bu iç ve dış kuşatılmışlıktan, anlamlandırmadan, dile getirmeden, dilden götürmeden...