" içtim; yollarındayım fırtınalı günlerin
İçtim: gülümsüyorum ey acı; gök yaralı
Sükutun mahremimde bir deryaya bakarak
Nurdan bir yüz taşıyor o şehriyar, o saray
İçtim ve saklıyorum kendimi köprülerden
Camları neden böyle karartıyor bu şehir
Her damla zehir midir kadehinde ömrümün
İçtim; ihtiyar oldu hayallerimde zaman
Bilmem beni nereye çekiyor bu dalgalar
Sus ey deniz, ruhumu incitiyor ağlaman"
"Bir yaprağı kim çizer ağaçtan daha iyi.
İşte gök, bu mavi kumaştan hepimize elbise
İşte aşk, yüzünü vermeyen her tebessüm,
Bizi sarıp sarmalayan o görünmez abluka
Kalkmaz ya, diyelim ki kalkınca
Bir hastalık oluruz çaresi bulunmayan
Kimseden korkmak nasip olmaz bizlere
Titremez sesimiz bu muhteşem avluda
Bilgiler toplarız - yaz gününde yorganlar
Kimsemiz olur her şey, insandan başka."