Y. Serkan Tuncer
@ystuncer
Lisansüstü
İzmir
698 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
Yaşamak, yas tutmak ve hatırlamak, ölen kişi açısından da arkandan güzel şeyler bırakmak. Samimi sözler, kelimelerin gücü ve girişten gelen o büyülü söz: "Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe." Çok lafa gerek yok, Bahçıvan ve Ölüm'ü okuyun ve dünyanın hayhuyundan soyutlanın. Gospodinov insanı en derininden yakalamış. Muhakkak okunmalı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Daha önce yayımlanmış 4 öykü kitabı ve Kalfa Uykusu adlı deneme kitabı ile ses getiren Mustafa Çiftci'nin ilk romanı Kiraz Çiçeği Kolonyası. Yine alıştığımız dil ve üslup, okurken keyif aldım. Lise öğrencisi Servet'in edebiyat ve hayat yolculuğu, gariplik ve bozkır. Okunmaya değer bir ilk roman.
Sabahın Üçü, epeydir elimde okunmayı bekliyordu. Okumaya başlar başlamaz beni epey içine aldı. Sıcak, akıcı, sade ve dingin bir kitap. Baba ve oğulun Marsilya'daki uykusuz iki gününde müzikten ilişkilere pek çok konuda usul usul yürüyüşe eşlik ediyorsunuz.
Akıcı ve gerçekçi bir anlatıEdebiyat
Kırmızı Buğday'ı çıkar çıkmaz almıştım ama okuyup bitirmek gündemdeki yoğunluk ve meşguliyetler sebebiyle hayli zaman aldı. Belki de bitirmek için en uygun zamandı. Ahmet Büke, Deli İbram Divanı'ndan sonra müthiş bir romana daha imza atmış. İşgal günlerinde cephelerde ve Akhisar'da, Gördes'te, İzmir'de olan bitenin izdüşümünü sınıfsal bir açıdan anlatmış. Karakterler de güzel işlenmiş. Ezilen halkın sesini duyurması bakımından çok değerli buldum. Toplumsal gerçekçi anlatım açısından da kıymetli bir roman. Öykücü kimliğiyle tanınan yazara ikinci romanıyla birlikte çağımızın Yaşar Kemal'i diyebiliriz.
Ayşegül Devecioğlu'nun daha önce iki öykü kitabını okumuştum, Güzel Ölümün Öyküsü ise kendisinden okuduğum ilk roman. Yazar, bu kitabında yetiştirme yurdundaki çocukları ana karakter yapmış, dramatize etmeden, vurucu bir gerçeklikte, saf, doğal halde aktarmış. Emenike, Kral, Kocabaş ve diğerleri adeta karşımızda ve günlük hayattaki gibi biz yine seyirci rolündeyiz.
Romanın ana fikrini ise belki de bu cümle veriyor. "Belki de başka bir dünya, yaşanacak bir dünya var, nasıl ulaşmalı oraya? Nasıl kurtulmalı cehennemden?"
Okunmaya değer bir kitap.
