Seda Dağdelen
@yucesedaa
Her kitap, başka bir Seda’yı gün yüzüne çıkarıyor. Unutmamak için burdayım, kitapların bendeki tesiri burada! Peki, sen hikayelerin neresindesin?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Cehenneme Övgü - Alternatif Bir Düşünce Yolculuğu1000Kitap
Gündüz Vassaf’ın Cehenneme Övgü kitabı, beni en çok düşünmeye sevk eden eserlerden biri oldu. Kitap, bildiğim doğruları sorgulatırken, alışılmış kalıplardan sıyrılmamı sağladı. Bu eser, sadece bir kitap değil, aynı zamanda bir meydan okuma. Çünkü Vassaf, sıradan olanı farklı bir gözle görmemizi ve sorgulamamızı istiyor.
Kitap, cehennem metaforu üzerinden modern dünyayı ve toplumları eleştiriyor. Ama burada cehennem, sadece dinsel ya da ahlaki bir kavram değil; bazen bir kurallar bütünü, bazen alışkanlıklarımız, bazen de kendimize çizdiğimiz sınırlar. Bu bakış açısı, beni çok etkiledi çünkü her gün yaşadığımız “cehennemlerin” ne kadar görünmez olduğunu fark ettim. Vassaf’ın bu görünmez cehennemlere dikkat çekmesi, kendi hayatıma ve düşüncelerime eleştirel bir gözle bakmamı sağladı.
Kitabın en çarpıcı yönlerinden biri, özgürlük kavramına getirdiği yorumdu. Özgürlüğün, yalnızca dışsal baskılardan kurtulmak değil, aynı zamanda kendi zihinsel ve duygusal sınırlarımızı aşmak olduğunu düşündürdü bana. Vassaf, insanın kendi kafasında yarattığı hapishaneleri anlatırken, bu hapishanelerin bazen en güvenli yerlerimiz gibi göründüğünü ama aslında bizi asıl sınırlandıran şeyler olduğunu söylüyor. Bu tespit, beni derinden etkiledi. Çünküı kendi hayatımda da bazen, konfor alanlarımın beni koruduğunu düşünsem de aslında beni büyümekten alıkoyduğunu fark ettim.
Bir diğer güçlü tema, toplumun dayattığı normlara eleştirel bakıştı. Özellikle, insanın sürekli olarak “uyum sağlama” baskısı altında yaşaması fikri, bana çok tanıdık geldi. Toplum bizi belli bir kalıba sokmaya çalışırken, bu uyumun bedelinin genellikle bireysel özgürlüklerimiz olduğunu hatırladım. Vassaf’ın “cehennem” dediği şey, tam da bu uyum sürecinde kaybettiğimiz özgünlüğümüz olabilir. Bu, bana özgür bir birey olmanın
İnsan Olmak...1000Kitap
Engin Geçtan’ın İnsan Olmak kitabı, benim için sadece bir okuma deneyimi değil, aynı zamanda derin bir içsel yolculuktu. Kitapta insanın kendini ve çevresini anlama çabası, öylesine sade ama derin bir şekilde anlatılıyor ki, her sayfa bana kendi hayatımla ilgili bir şeyler düşündürdü.
Geçtan, insanın karmaşık ruh halini, korkularını, özlemlerini ve ilişkilerini ele alırken, hiçbir zaman dogmatik bir dil kullanmıyor. Bu, bana çok kıymetli geliyor çünkü kitap bir şeyleri “öğretmek” yerine, sizi düşündürmeye davet ediyor. İnsan olmanın kolay bir şey olmadığını, hatta bazen bu yükün ağırlığını hissettiğimizi gösteriyor. Ancak aynı zamanda, insan olmanın getirdiği sınırsız potansiyeli ve güzelliği de hatırlatıyor.
Kitapta en çok beni etkileyen noktalardan biri, insanın kendiyle yüzleşme cesareti üzerine yaptığı vurguydu. Geçtan, kendimizden kaçmanın ne kadar yaygın ama bir o kadar zararlı olduğunu anlatırken, bu durumun insanı nasıl yabancılaştırdığını çok iyi ifade ediyor. Bu bana, kendi içimde kaçındığım bazı şeylerle yüzleşmem gerektiğini hissettirdi. İnsan olmanın, kusurlarımızı ve korkularımızı kabul etmekle başladığını düşünüyorum. Geçtan’ın bu konuda bir rehber gibi değil de bir yol arkadaşı gibi yaklaşması beni çok etkiledi.
Bir diğer önemli nokta, insanın toplumsal ilişkilerdeki varoluşu üzerine yaptığı tespitlerdi. Geçtan, bireyin yalnızca bireysel bir varlık olmadığını, ancak başkalarıyla olan ilişkilerde kendini inşa ettiğini vurguluyor. Bu bana, insanın yalnızken değil, başkalarıyla anlam bulduğunu düşündürdü. Ancak bu ilişkilerin içinde kaybolmamak, kendi benliğimizi korumak da bir o kadar önemli. Geçtan burada dengeyi bulmanın ne kadar zor ama gerekli olduğunu anlatıyor.
Kitabın adının İnsan Olmak olması da çok anlamlı geliyor bana. Çünkü insan olmak,