İnsan. Bizim yegane düşmanımız, asıl düşmanımız insandır. İnsan ortadan kalkarsa, açlığa ve dur durak bilmeden çalışmamıza sebep olan kötülüğün kökleri de sonsuza kadar yeryüzünden kazınmış olur.
Bizim hayatlarımız sefildir, zahmetlidir, kısadır. Bizler doğar, önümüzde ancak sağ kalmamıza yetecek kadar yiyecek bulur ve gücümüzün son damlasına kadar işe koşuluruz. Elden ayaktan düşüp işe yaramaz hale geldiğimiz zamansa gaddarca, acımasızca katlediliriz.
Bu manasız ve yabancı hayatta bir tek şeye hakikaten sarılmış, hakikaten inanır gibi olmuştu. Bu da karısı idi. Muazzez'in varlığı Yusuf için büyük boşlukları dolduracak mahiyette bir şey değildi fakat onun yokluğu müthişti. Onun bu kadar sebepsiz yere, bu kadar insafsızca Yusuf'un hayatından koparılması çıldırtacak kadar acı idi. Hayatında asıl aradığı şeyin Muazzez olmadığını biliyordu fakat Muazzez olmadan bunu aramaya muktedir olmayacağını sanıyordu.