Yunus Yaşar
@yunusyasar
*Spoiler İçerir*
Irene adında, kocasını aldatan, varlıklı bir kadının iç dünyası ele alınmış. Aşığıyla ilişkisi olan başka bir kadın tarafından sürekli şantaja uğrayan Irene'in, bu kadınla ilk yüzleşmesinden itibaren ruhunda derin bir korku uyanıyor. Her zaman konforlu ve rahat bir yaşam sürmüş olan, ve bunun için hiçbir çaba göstermesi gerekmemiş Irene, kontrolsüzce gelişen yasak aşkının neleri tehlikeye attığının farkına varıyor. Varlıklı bir hayata veda etmek zorunda kalacağının farkına varan Irene, aynı zamanda onurunun da lekeleneceğini düşünerek intihar etmeye karar veriyor. Irene, kendisi için tek çıkış yolu olduğuna inandığı eylemin hazırlıklarını yaparken, kocası şantajcı kadını tutanın kendisi olduğunu itiraf ediyor ve Irene'i affettiğini söylüyor. Karakterlerinin hissiyatlarının oldukça yerinde betimlendiği öyküde beni hayal kırıklığına uğratan; finalde Irene'in içindeki duyguların neredeyse mutlak huzura ermiş gibi, eksik ifade edilmesiydi
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Günümüzde çoğunlukla zorba yönetimleri ifade etmek için kullanılan ve aslen, tiran kelimesi ile karıştırılan diktatörlük; Milli Mücadele ve sonrasında hiçbir şeyi tek başına yapmamış ancak her şeyi kendi başına planlamış ve hayata geçirmek için her türlü mücadeleyi vermiş olan Atatürk için yersiz ve yanlış bir sıfat değildir.
Celal Şengör, Atatürk'ü anlatırken belirli olaylardan örneklerle, eleştirel aklın gücünü ve önemini Mustafa Kemal özelinde açıklamıştır. Isaac Newton'dan Abraham Lincoln'e ve niceleriyle ve gerçekleştirdikleriyle kimi karşılaştırmalarda ve benzetmelerde bulunan yazar, Atatürk'ün yaptıklarından ziyade karar alırken baivurduğu bilimsel metodolojiye odaklanmıştır. Yani bu kitap, Atatürk'ün kazandığı savaşlar, gerçekleştirdiği devrimler vb. yerine, onun aklına ve akılcılığına atfedilmiş bir övgüdür.
*Spoiler İçerir*
Nükleer bir tehlikeden korunması istenen bir grup İngiliz çocuğumbindirildikleri bir uçağın, kimsesiz bir adaya kaza sonucu düşmesiyle başlıyor her şey. Başlangıçta yetişkinlerin olmadığı, kendilerine ait olan bu dünyanın keyfini süren çocuklardan bazıları, çok geçmeden kurtulmanın yollarını düşünmeye başlıyorlar. İçlerinde yetişkinliğe en yakın olan Jack ve Ralph, liderliği üstleniyorlar. Ralph'in kendini şef ilan etmesini içten içe kabullenemese de Jack, buna itiraz etmeyerek avcılık görevini üstleniyor. Kurtulabilmenin tek yolunun, yakınlardan geçebilecek bir gemi tarafından fark edilmek olduğu inancıyla bol dumanlı bir ateş yakıyorlar. Liderliğin iki ucundan bedensel gücü temsil eden Jack, başarısızlıkla sonuçlanan bir avın ardından, yeni bir denemede küçüklerden ikisini de yanına almaya karar veriyor. Gururlu ve heyecanlo şekilde, yakaladıklaryaban domuzuyla geri dönmüşken; ateşten sorumlu çocukların yokluğunda, yakınlardan geçen ilk gemiyi kaçırdıkları için deliye dönmüş Ralph'in öfkesiyle karşılaşıyor. Birbirlerinden tamamen farklı bu iki çocuğun arasında, daha önceden dile getirilmemiş rekabetin, ileride kan dökmeye kadar varacak bir nefrete dönüşmesi de bu şekilde başlıyor. Kurtuluş vaat eden Ralph'in şeflik etmesini koşulsuz kabul eden çocuklae birer birer, onlara domuz eti, dans ve şenlikler sunan Jack'in tarafına geçerek kendilerine daha yüksek bir kampta yer ediniyorlar. Domuzcuk ve ikizler dışında kimsesi kalmayan Ralph, kendi ateşlerinin sürekliliğini sağlamaya çalışırken; minikleri kabilesinin lideri olmasından ileri gelen güç sarhoşluğuyla Jack, türlü saldırılarla intikam almaya çalışıyor. Sineklerin Tanrısı olarak tanıdığı domuz başı ve onun ağzından duyduğu sanrısal seslerle bilincini neredeyse kaybetmiş olan Simon'un, vahşi kabile tarafından
Özünden önce mi vardır insan, yoksa insanın olmadığı yerde bahsedilemez mi insanın özünden? Varoluşçular sadece her şeyin anlamsızlığından bahseden, tembel kişiler midir; yoksa ancak kendileri için geçerli anlama ulaşma yolculuğunda mücadele eden savaşçılar mı? Seçimlerimiz mi bizi özgür kılar, yoksa yalnızca özgür bırakılırsak mı kendi seçimlerimizi yapabiliriz? Toplumun içine entegre olamazsa mı, ya da kendi bireyliğini kavrayamazsa mı hiçleşir insan?
Bana kalırsa, bu sorulardan hiçbirinin ilk ya da ikinci cevabı tam olarak doğru değil. Bütün bu sorulara, hayatın içindeki durumlar özelinde ayrı ayrı cevap verilmesi gerekir. Ancak, Sartre'nin -önemli temsilcilerinden biri olduğu- varoluşçuluk felsefesini nasıl savunduğunu, varoluşçuluğu neden bir hümanizma olarak değerlendirdiğini anlamak için okunması gereken bir kitap.
