Yürü gündüzden geceye,
Yürü geceden gündüze.
Geceyle gündüzün tam arasında,
Sıkışıp kalmak isterim.
Hem geceyi hem gündüzü,
Koklamak isterim.
Ah ah, neyimize gece,
Neyimize gündüz!
Hadi gel kalalım arada,
Geceyle gündüz olalım.
Hangi bahar, sen mi ben mi?
Hangi yüz bu, sen mi ben mi?
Hangi yaz bu, sen mi ben mi?
Kalbim kime, sana bana?
Söyle hadi, sen mi ben mi?
Biz var iken, niye sen ben?
Yaşayalım birbirimizi,
Geceyle gündüzün seviştiği vakit.
Zaman dediğime bakma,
Kapat gözlerini;
Hisset hangi zaman,
Hangi mekânda olduğunu.
Öp beni, sadece öp.
Kokla, sadece kokla beni.
Hisset, sadece hisset beni.
Bak, bak hissetti dudaklar seviştiğini.
Gözlerinle öp beni,
Dudaklarınla hisset beni.
Bırak bana kendini,
Görmek istiyorum kendinde kendimi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
yürü bre ehli deve endamını göreyim
sensiz geçen gecelerin ecdadını sikeyim
mecnun gibi top muyum bir am için öleyim?
leyla'yı da sikeyim mecnun'u da sikeyim.
( Neyzen TEVFİK)
"Önüne açılan yoldan yürü. Şöyle olsaydı, böyle olsaydı daha iyi olurdu diye vehmettiğin yollar, kaderin dışındadır."
Bismillah
Ey dost,
Hálikin dururken, mahluka tapma,
seytana uyup da, dogru yolundan sapma,
Haramlara dalip, Dinini yikma!
Yürü dünya yürü, sonun nasil olsa virandir
Bin yilindan sonra gecti, artik áhir zemándir!
Azik topladin mi yola cikmaga?
Isik edindin mi aydinlanmaga?
Iki melek gelir süal sormaga.
Yürü dünya yürü, sonun virandir,
Bin yilindan sonra, áhir bu zemandir!
Paran’la hava atin evlerin arkada kalir
Ummadigin gelir ansizin hepsini alir,
Gayrilar yer, icer, Senden sorulur elbet.
Dōn Ey dünya,
Ulu Allah’in emrini bekleyen GÜZEL
Dunya’daki esirlerin
Akibetini bekleyen Ey GÜZEL
Bin yilindan sonra olmus
Artik Ahir zaman.
☝🏻
Yürü, ey seyyah-ı avare yürü, durma yürü!
Koymasın seni rah-ı visalden ezvak-ı misal.
Bu bedai, bu letaif, hemi rüya ve hayal,
Yürü, ey zair-i biçare yürü, durma yürü!
Yürü ki, müzhet-i vuslatta teali göresin,
Yürü, aslında fena bul, budur etvar-ı kemal.
Yürü, alâyişi terk et içersin ke’s-i visal,
Yürü ki, saha-i hîçîde tecelli göresin.
...
Ey seyahat eden avare! Yürü, durma, yürü
Bu âlemin zevkleri seni vuslat yolundan alıkoymasın
Bu güzellikler, bu latiflikler, hepsi bir rüya ile hayal
Yürü zavallı ziyaretçi! Yürü, durma, yürü
Yürü ki vuslatın nezihliğinde yüceliş göresin
Yürü, aslında yokluğu bul.
Olgunluk tavırları budur
Yürü, gösterişi terk et; vuslat kadehinden iç
Yürü ki hiçlik alanında tecelliyi göresin.