Bazen ben onu dunyadaki her seyden daha fazla severken ve kendimi ona adamisken, sadece onu dusunup, baska hicbir sey istemezken, onun nasil olup da bir baskasini sevebildigini, buna nasil curet ettigini anlayamiyorum.
“Cok karisigim. Bir yanim olabildigince huzursuz ve yorgun. Diger yanim mucizelere ve duslerin gercek olabilecegine halen inaniyor ve heyecanini koruyor. Bu iki yan arasinda ben, eziliyorum.”