Aşkımın çırpındığı mektubu yirmi kere yeniden başladım...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geç olmuştu, zamanım yoktu, cesaret edemedim. Umutsuzlukla, sana yazmak için eve geri döndüm. Artık sana yazmak istemediğimi yazmak için...
Birbirimize söyleyecek bu kadar çok şey varken ne bu rahatsızlık, bu ne yapacağını şaşırma duygusu, bu felç hâli, bu sessizlik neden?
Seni görene kadar geçecek olan her gün üzerimde ağırlık yapıyor, beni eziyor.
Seni endişelendirme korkusu, seni nasıl beklediğimi söylememe izin vermiyor.