Yıllar… ki içinde binlerce düş ölüsü
Koparıp götürdü kimlerden neleri…
Sesler,yüzler,yerleri
Bir yara gibi sızlayan dokunuşlar
Her biri bir ömre değen
Yıllar sızıyor aralık kapıdan…
Dünya sinema perdesi değil ki…
Düşlerin de bir sınırı olmalı
İnsanın gerçeği ile çevrili.
D ö n ü y o r u m . .
İçimde incinmiş bir çocuk ağıdı
Avuç avuç cam kırıkları gözbebeklerimde
Düşmemek için kendime tutunuyorum.