Eda
@yzneda
Gerçek şu ki, insanlardan pek hoşlanmam!
Zaten ne zaman yaşadım ki ben?.. Kendim için yaşadım mı hiç?.. Ne için harcadım hayatımı: Varsa yoksa para kazanmak için çalıştım, para, para... Hep başkaları için kazandım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eğlence bizim gibilere göre değil, bizim gibiler yüklerini mezara kadar sırtlarında taşır.
Boşa geçen elli yıl, köle gibi çalıştım, kendime bir gün bile ayırmadım ve şimdi burada yapayalnızım...
Çünkü zayıfım... Korkağın tekiyim... Onlara karşı her zaman iradesizdim... İkisini de ne yapsalar affettim... Kendi hayatım berbat olda da onlarınkini kolaylaştırdığım için kendimle gurur duyuyordum çünkü... Tırnaklarımla kazıyarak, kuruş kuruş kazandım her zaman... Ancak sırf onları mutlu görmek için ellerimi koparmalarına bile razı gelirdim...
Bir hastalığın, teşhis konulmasından daha önce başlamış olması gibi bir insanın kaderi de görünür kılınıp gerçeğe dönüşmeden çok önce şekillenmeye başlar.