Şükretme duygusu. Duyguların en ikiyüzlü, en sefil olanı. Haline şükretmelerin en rezilcesi, başkalarının haliyle mukayese edilerek yapılanı. O zaman insan Yaradana, verdiği mutluluklar için değil , olsa olsa başkalarına verip kendinden esirgediği acılar için teşekkür ediyor.
Sensiz yaşayabilirim sanmıştım, ama yaşayamadım. Günler, aylar, yıllar geçti; unutmaya çalıştıkça hatırladıklarıma daha beter battım. Yeni bir hayat hayaline, mutluluk ihtimaline tutunmaya uğraştım. Ama sensiz her şey yarım kaldı, ben yarım kaldim.
Öyleyse ben de seninle konuşmayı ne kadar özlediğimi, hatta belki de hayatta seninle sahiden konuşabildiğimi itirafa hazırım. Ama yine de hoş geldin diyemeyeceğim, zira hoş bir yere gelmedin. Burası metruk lunaparklara benziyor şimdi. Bense boyaları pul pul dökülmüş bir dönme dolapta unutulmuş gibiyim.