Aniden karanlığın derinliklerinden bir iç SES yükseliyor: "Hayır, bunu yapamazsın, yapmamalısın... Japon olmaktan önce bir İNSANSIN sen... İnsanlığın bir zorunluluk Japonluğun ise sadece bir tesadüf... Nerede doğduğun tamamen bir tesadüf. Bunun gurur duyulacak bir tarafı yok... Fakat insanlığınla gurur duy. Sen bir İNSANSIN..."
İnsan oyun oynamayı ne zaman bırakır?
Başka bir aleme yolculuk etmenin, etrafımızda her şeyi şatoya, Uzak Batı'da ki ovalara, uzay gemisine dönüştürmenin saf temayülü ne zaman yitip gider?