Anneannesinin hikâyelerinin çoğunda su vardı -coşan, yolunu arayan. Derdi ki, tıpkı bir pencere camında yollarını yavaşça ve kararlılıkla çizerek sonunda birleşen iki yağmur damlası gibi, kaderinde buluşmak olanlar da görünmez bir iplikle bağlıdır birbirine.
İnsanın ağzının silah, onun emniyet kilidinin de zihin olduğunu düşünmüşümdür hep. Zihnimizi kontrol altında tutamadığımızda bu silahın ne zaman, nerede ve nasıl patlayacağını asla bilemeyiz. Mermi namludan bir kere çıktıktan sonra geri dönüş yoktur.