Artık ne arzum kaldı ne kinim. İçimdeki insanı yitirdim. Kaybolsun diye de bir yere bırakıverdim.Hayatta insan ya melek olmalı ya doğru dürüst insan ya da hayvan.Ben onlardan hiçbiri olamadım. Hayatım ebediyen kayboldu.
"Kimi zaman kendi kendime büyük planlar yapıyor, kendimi her işe ve her şeye layık görüyorum. Kendi kendime "Evet yalnız canından usanıp her şeye başını çeviren kimseler büyük işler yapabilirler" diyorum. Sonra kendime soruyorum: "Neye yarar? Ne faydası var? Delilik,hepsi de deliliktir. Hayır, vur öldür kendini, bırak leşin ortada kalsın, git hadi, sen yaşamak için yaratılmamışsın. Biraz felsefe yap, senin varlığın hiçbir değeri yok. Senin elinden hiçbir iş gelmez!"
diyorum fakat neden ölüm naz yaptı. Niçin gelmedi?"