"Kimi zaman kendi kendime büyük planlar yapıyor, kendimi her işe ve her şeye layık görüyorum. Kendi kendime "Evet yalnız canından usanıp her şeye başını çeviren kimseler büyük işler yapabilirler" diyorum. Sonra kendime soruyorum: "Neye yarar? Ne faydası var? Delilik,hepsi de deliliktir. Hayır, vur öldür kendini, bırak leşin ortada kalsın, git hadi, sen yaşamak için yaratılmamışsın. Biraz felsefe yap, senin varlığın hiçbir değeri yok. Senin elinden hiçbir iş gelmez!"
diyorum fakat neden ölüm naz yaptı. Niçin gelmedi?"
"Gördüm ki şefkatli bir insan değilmişim.Ben,katı, haşin ve nefret etmiş bir insan olarak yaratılmışım. Belki böyle değildim de bir dereceye kadar yaşam ve zaman beni böyle yaptı. Ölümden de hiç korkmuyorum. Aksine beni ölüm mıknatısına çeken bir delilik bende belirmişti. Bu da yeni değil."