Edepsiz Komedya

Edepsiz Komedya
@zamanyersonra
Psikoz XVIII
Beş şiir yazdım bir gecede Acım dağılıp İçimde yayılmasın diye Kapatamadım açık yerlerimi İnçe çarşaf ile Saçlarım üzüldü en çok Onları sevemedim diye Kör kuyulara indim de geldim Kendi rızam ile Hep korkardım Bu halat bir gün kopacak diye Korkardım Küflü suları içmeye Mecbur kalıcım diye Duvarları kerpiçten evler Tahtası çürümüş köprüler Temeli bozuk fikirler yarattım kendime Zamanı gelince yıkılsın diye Geceler sivri uçlu süzgeçti Arsızca yaklaşırdı gün bitiminde Süzülmek istedim deliklerden bende Süzülemedim yerleştim gecenin gövdesine Düz bir çizgi bile çizemedim Hep zikzaktım dünyanın üstünde Hiç bir gecelik yakışmadı üstüme Uyuma diye fısıldardı duvarlar sinsice Oysa biraz uyusam Geçerdi belkide
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
DÖRT DUVAR
Turuncu ışığı gördüm Son görüşümmüş gibi Bir ayna buldum içimde Kırmızı işlemeli halının üstüne Yavaşça çekercesine yığıldım üstüne Aynı görüntüler siyaha çalan yansımalar Kirpiğimin gölgesinden Saç telimin alnıma düşüşüne Ellerimin kararsız kavuşmasından Nefesimin bıraktığı buğulanmaya İnce tülün sol omzumdan Nazikçe düşmesinde Tenimi kavuran sıcak gözyaşımın Yanağımdan geçip Çeneme dokunarak Göğsüme düşüşüne kadar Defalarca izledim Ve ansızın usul bir gülümseme Tam yüzüme yayılmaksızın Dokunurcasına en kilitli yerlerime Bir anahtar misali Habercisiydi sanki Yeni bir acının kapılarını aralayıp Tam ortasına düşeceğime Ah dört duvar! Bir pencerem bile yok Gecenin kasketini izlemeye E böylesi daha iyi değil mi derdim bende Yeğlerdim Gecenin kasvetin izleyip kederlenmektense

Edepsiz Komedya

, bir kitap okudu
Puan vermedi·215 syf.·
2019 15. kitabı
Fernando Pessoa
7.5/10 · 208 okunma
La boheme
Yaşı yirmiden az olanların Bilemeyeceği bir zamandan Söz ediyorum size Montmartre o zamanlar Pencerelerimizin altına kadar Sarkıtırdı leylaklarını Beş para etmese de Bize yuva olan Mütevazi döşenmiş yer Orada tanışmıştık Açlıktan bağıran ben Ve çıplak poz veren sen La bohème, la bohème Mutluyuz demekti bu La bohème, la bohème İki günde bir yemek yerdik Komşu kafelerde, Şöhret bekleyen Birkaç kişiydik Ve sefalete rağmen Boş mideyle İnanırdık buna Ve bazen bir bistro Sıcak iyi bir yemek karşılığında Bir tuval aldığında bizden, Sobanın etrafında toplanıp
Müzik
Sanırsam Bazı rüzgarlar Anaforlara Asitli yağmurlar Kanserli hücrelere Karanlık düşüncelerim Kıyıya çekilmeye Elverişsiz zihnim Korkunç fikirlere Sancılarım Can yanmasına Varoluşum Yok edilişime Bir bardak Daha çok bardağa Yazdıklarım Haykırmaya Sustuklarım Daha çok çığlığa Beynimde ki kurşun Manik ataklara Kurumuş dudaklarım Acıya susamaya Susadıkça arsızlaşmaya Kana kana Kanaya kanaya Kansız gövdemin Çürümeye yüz tutmuş ücra köşelerinde Bir yer bulup da Bacasına sığınmaya
Şiir