Gerçekten son zamanlarda beni bu kadar sürükleyen başka bir kitap olmamıştı. Raftan çekip almamla oturup bitirmem bir oldu. Bilemiyorum belki öğretmenliğin verdiği heyecanla bir çırpıda bitirdim. Duygularını o kadar sade, anlaşılır ama aynı zamanda hissettirerek yazmış ki... Bazen Halide Nusret Zorlutuna'nın hissettiğini iliklerime kadar hissettim. Onunla güldüm, ağladım, hayal kırıklığına uğradım, başardım, öğrendim, öğrettim ve bir şeyler öğretmenin verdiği o engin hissi çok az da olsa sezdim. Kitabın içinde bir sürü kendi fotoğrafı, ailesiyle ve öğrencileriyle fotoğraflarının oluşu da benim o dünyaya girmemi kolaylaştırdı. Harika bi eserdi. Tekrar okumak isterim.