"Kuşkusuz, kendimi kayıtsız şartsız onlara bırakınca, üzerimde uyguladıkları baskıyı hissetmeyebilirim. Ama onlarla savaşmaya kalkışırsam, baskı hemen kendini gösterir. Bir birey bu toplu gösterilerden birine karşı koymayı denerse, yadsıdığı duygular aleyhine döner. Bu dış zorlama gücü, direnme durumlarında böylesine açık seçik kendini gösteriyorsa, demek ki hiç direnme olmadığı durumlarda da, bilincinde olmasak bile vardır. O durumda, bize dışarıdan kendini kabul ettirmiş olan şeyi doğrudan bizim oluşturduğumuzu sanmamıza yol açan bir yanılsamanın kurbanı olmuşuzdur."
Sayfa 32
Reklam
"..bu kurallardan kurtulabilsem ve onları başarıyla çiğneyebilsem bile,onlarla savaşmak zorunda kalmadan asla yapamam bunu. Sonunda yenik düşseler bile,gösterdikleri dirençle,zorlayıcı güçlerini yeterince hissettirirler.."
Sayfa 31
“Kaldı ki, kim bilir kaç kez, sırtımıza yüklenen zorunlulukların ayrıntılarını bilemez ve onları öğrenmek için, Yasa’ya ve onun yetkili yorumcularına başvurmak zorunda kalırız!”
Sayfa 30
"..zorunluluklar bizi,sanırım daha iyi belirlenmiş ve toplumsal fenomenlerin özel doğasına daha iyi uyan bir yöntem oluşturmaya yöneltti."
Sayfa 28
Birçokları arasında hâkim olduğu varsayılan, bütün erdem veya ahlaksal duygu ile uyuşmadığı söylenen bir ilke vardır. En yoksun yatkınlıktan başka bir şeyden ileri gelmediği için dönüşünde o ahlak bozukluğunu cesaretlendirmeye yönelik ilerlemeye eğilimlidir. Bu ilke şudur ki bütün iyilikseverlik salt ikiyüzlülüktür, arkadaşlık bir kandırmacadır, dayanışma ruhu bir maskaralıktır; sadakat, güven ve itimat kazanmak için bir tuzaktır ve hepimiz en temelde, sadece kendi kişisel çıkarımızı ararken, başkalarının süngüsünü indirmesi için ve onları hilelerimize ve entrikalarımıza daha açık kılmak için bu hoş maskeleri takarız. Böyle ilkelere sahip olan ve böyle zararlı bir kuramı yalanlayacak hiçbir içsel duygu hissetmeyen birinin nasıl bir kalbe sahip olması gerektiğini hayal etmek kolaydır. Ayrıca böyle iğrenç renkler altında tasarladığı bir türe, ne kadar sevgi ve iyilikseverlik derecesinde katlanabilir olduğu ve minnettarlık ve herhangi bir duygulanım dönüşüne çok az yatkın olduğu varsayılabilir. Bu ilkeleri tamamen yozlaşmış bir kalbe yüklememeliysek, onları en azından en dikkatsiz ve çökmüş incelemeden hesaplamalıyız. Aslında yüzeysel akıl yürütenler, insanlar arasındaki birçok yanlış gösteriyi gözleyerek ve belki kendi yatkınlıklarında çok güçlü bir kısıtlama hissetmeyerek, şu genel ve acele bir sonucu çizebilirler: Her şey eşit olarak yozlaşmaktadır ve insanlar, hayvanlardan farklı olarak ve aslında varlığın diğer bütün türlerinden farklı olarak, iyi veya kötünün hiçbir derecesini kabul etmeyen ama her örnekte farklı maskeler ve görünüşler altındaki aynı yaratıklardır.
Sayfa 141
