Düşünmeyi sevdirebilecek ve kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Özellikle kitabın ilk 150 sayfasını okurken çok büyük keyif aldım, fakat yanılıyor muyum bilmiyorum ama kitap ikinci yarıda çok fazla tekrara düştü. Özellikle ölüm konusuna çok fazla değinmiş ki kurduğu tümceler birbirinin aynısı gibi geldi bana, deneme türünde olduğu için belki normal bir durumdur fakat bir noktadan sonra beni sıkmaya başladı aynı tarzda kurulmuş tümceler. Yine de birçok yerin altını çizdiğim, çoğunlukla katıldığım yerlerin olduğu, kesinlikle okunması gerektiğini düşündüğüm bir kitap oldu.
“Gerçekten de Montaigne yalnız Denemeler’ini yazmak için yaşamış gibidir. Bundan başka kitabı olmadığı gibi hayatının da bundan başka serüveni yoktur. ‘Ben kitabımı yaptığım kadar da kitabım beni yaptı.’ der.”