zeynep

zeynep
@zeeynepkrnn
Maskeler takıyorlardı yüzümüze, acılı ya da gülünç. Aynamız yok ki tanıyalım kendimizi.
Sayfa 18·Kitabı okudu
Reklam
Eğer büyük hatıralar beyninizi kilitlememişse siz de hatırlarsınız. Sevgilinizi, çocuğunuzu kaybettiyseniz, bilirsiniz. Yataktaki vücudun izleri, yastıktaki kırışıklar, yorgandaki yâr kokusu sizi onlara dokunmaktan meneder, onları bozmaktan, onları düzeltmekten korkarsınız. Bir çalı, bir minder, bir avuç pamuk şilte ve yarım arşın yün örtüye sahip olmayanlar için ancak bir bahar mevsimi vardır, bir döşek hatırasını ancak o canlandırır. Onun için ot mevsimi Hasan'ı yaktı, harap etti.
İnsan övgüler düzülen yarı tanrıdan başka nedir ki!
Huzurlu ve akıllı bir insanın talihsiz bir insanın durumunu kavraması, ona cesaret vermeye çalışması boşuna çaba! Bir hastanın başında duran sağlıklı birinin sahip olduğu fiziksel gücün birazını olsun ona geçirememesi gibi.
Yollara düşen en huzursuz gezgin bile nihayetinde yine yurdunu özler, uzaklarda boşuna aradığı mutluluğu yuvasında, karısının göğsünde, çocuklarının yanında, hepsini korumak adına yaptığı işlerde bulur.
Reklam