zehra
@zehraa_s
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·404 syf.·
28 günde okudu
·2025 4. kitabı
Telemakhos yatağımızdan çıkıp beni bulmaya geliyor. Elimi tutarak taze kokulu karanlıkta benimle oturuyor. İkimizin yüzü de çizgilerle dolu artık, yıllarımızla işaretlenmiş.
Kirke, diyor, her şey yolunda gidecek.
Bir kâhinin ya da tanrılardan haber getiren birinin sözleri değil bunlar. Çocuklara söyleyeceğiniz türden sözler. Bir kâbusun ardından yeniden uyusunlar diye sallarken, küçük kesiklerine pansuman yapar, sokan şeyin acısını yatıştırırken kızlarımıza söylediğini duyduğum sözler. Parmaklarımın altında cildi, kendi cildim kadar tanıdık. Gece havasındaki sıcak nefesini dinliyorum ve her nasılsa ferahlıyorum. Canımızın yanmayacağını söylemiyor. Korkmadığımızı kastetmiyor. Söylediği sadece şu: Buradayız. Gelgitte yüzmek, yeryüzünde yürümek ve ayaklarına değdiğini hissetmek böyle bir şey. Yaşamak böyle bir şey.
Öfke yüzünde açık ve temiz bir şekilde görülüyordu. Onda bir tür masumluk var, diye düşündüm. Bunu şairlerin söylediği türden bir şey olarak söylemiyorum: Hikâyenin sonunda bir tarafa bırakılacak ya da büyük bir bedel karşılığında korunacak bir erdem değil kastım. Aptal ya da saf olduğunu da söylemeye çalışmıyorum. Telemakhos’un sadece kendinden ibaret olduğunu, bizleri tıkayan posaların onda bulunmadığını söylüyorum. Düşünüyor, hissediyor, hareket ediyordu ve bütün bunlar düz bir çizgi oluşturuyordu.
Onun üstünde hiçbir hak iddia edemezdim, bunu biliyordum. Ama yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi. Daidalos da benim için öyle bir takımyıldızıydı.