“Anladım ki insanlar kendilerini düşünerek yaşıyor gibi görünseler de onları gerçekte yaşatan tek şey sevgidir. Kim severse Tanrı’ya yaklaşır; Tanrı da ona. Çünkü sevgiyi yaratan O’dur.”
“Siz insanlar,” dedim. “bir şey hakkında konuşurken, hemen şöyle söylemek zorunda hissediyorsunuz kendinizi:
‘Bu aptalca, bu akıllıca, bu iyi, bu kötü!’ Bütün bunların ne anlamı var? Sırf bunları söylemek için mi bir olayın iç yüzünü araştırıyorsunuz? Onun niçin olduğunu, niçin olması gerektiği şeklindeki sebepleri kesinlikle açıklayabiliyor musunuz? Böyle yapsanız, yargılarınızda bu kadar aceleci olmazdınız.”