Geçmiş zamanlar uçucudur, açık bir şişedeki parfüm gibi buharlaşırlar, ama eğer burnun varsa kokusundan her zaman birazcık yakalayabilirsin. Gaustin bir keresinde, senin geçmişe dönük bir burnun var demişti, başka zamanlara açık, benim işime yarayacak. Böylece resmi olarak bir nevi geçmiş avcısı oldum.
Ve inan bana, bir gün, çok yakında, bir çok kişi geçmişe kendi isteğiyle dönecek, hafızasını kendi özgür iradesiyle “yitirmeye” başlayacak. Gittikçe daha fazla insanın onun mağarasına saklanmak, geriye dönmek isteyeceği zamanlar geliyor. Güzel nedenlerle de değil bu arada. Geçmişin bomba sığınaklarını hazır etmeliyiz. İstersen onlara “zaman sığınağı”de.
Her yerde farklı yıllardan evler, küçük mahalleler olacak, bir gün şehirlerimiz, koca bir geçmiş ülkesi bile olabilir. Hafızası yok olan hastalar için; Alzheimerlı, demanslı, ne istersen. Artık sadece geçmişlerinin şimdisinde yaşayan tüm o insanlar için. Ve kendimiz için, dedi sonunda kısa bir duraksamadan sonra, uzunca bir duman şeridi bırakarak.