“Kimse hatırlamıyorsa”, “Tanrı yoksa” ile eşdeğer olur. Tanrı yoksa her şey mubahtır, diyor, Dostoyevski. Tanrı’nın kocaman depolanmış bir bellek olduğu, bunun dışında bir şey olmadığı ortaya çıkacaktır. Günah belleği. Sonsuz megabayttan oluşan bir bulut. Unutan bir Tanrı, Alzheimerlı bir tanrı bizi tüm sorumluluklardan kurtarırdı. Hafıza yok-suç yok.
Yıllar geçtikçe geçmişin özellikle iki yerde gizlendiğini anladım -öğle sonlarında(ışığın öğleden sonra düşme şeklinde) ve kokularda. Kapananlarımı oralara kuruyorum.